Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ;


«Η αξίνη προς την ρίζαν των δένδρων κείται και παν ουν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται» (Ματθ.3,10).(λόγοι Αγίου Ιωάννου Βαπτιστού)
Ποτέ δεν θα ξεχάσω τους δασκάλους μου, ειδικότερα εκείνους, που μέσα σε κρύες αίθουσες και θρανία, που έτριζαν από την πολυκαιρία, με χιλιάδες σημαδάκια επάνω, χαραγμένα από την φαντασία των παιδιών, χοντρά τριμμένα σακκάκια, πρωί η απόγευμα, έδιναν διέξοδο στη δίψα μου για μάθηση.

Ο Θεός με ευλόγησε στην κυριολεξία, ώστε να ζήσω και να μορφωθώ στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας. Και τις αγάπησα όλες -και τις πόνεσα- και μου λείπουν -και κάθε τόπος, που γνώρισα είναι ένα κομμάτι μου ακριβό και πολύτιμο...
Ελλάδα σε λατρεύω.
Είχα συμμαθητές από όλες τις κοινωνικοοικονομικές τάξεις...
Σε ένα από όλα τα σχολειά μου, είμαστε μαζί με τα παιδιά του Τοπικού Ορφανοτροφείου, σε κάθε τάξη μάλιστα, τουλάχιστον είκοσι από τους πενήντα μαθητές, ήσαν παιδιά του ιδρύματος...
Ντροπαλά, μελαγχολικά, συγκρατημένα, δεν φορούσαν άσπρους γιακάδες, όπως εμείς οι υπόλοιποι, ούτε γαλάζιες ποδίτσες, αλλά μπλε σκούρες... Να ξεχωρίζουν παντού, στο σχολείο και στο δρόμο....
Παιδιά ορφανά, πάμπτωχα. Άλλων οι γονείς ήσαν εργάτες, κυρίως στη Γερμανία .
Καθένα, μιά ιστορία πικρή, ασήμαντη όμως για τους μεγάλους και τρανούς, που κυβερνούν ολόκληρες χώρες, με τα χρήματα των φτωχών, να ρέουν στις τσέπες τους ...
Σε ένα άλλο σχολείο, υπήρχαν κάδρα με τις φωτογραφίες δασκάλων, που είχαν σφαγιασθεί από Βούλγαρους κομιτατζήδες... Μια πανέμορφη νεαρή μόλις εικοσιπέντε ετών, με μπούκλες καστανές, ατένιζε τον ουρανό στη φωτογραφία, αψηφώντας τον άνεμο, που χόρευε ανασηκώνοντας τα μαλλάκια στο φως του ήλιου, κάτι σαν στεφάνι, που προλόγιζε την υπέρτατη θυσία....
Δέος και φόβος φώλιαζαν, στην παιδική μου ψυχή κι εύρισκα καταφύγιο στην μεγάλη αγκαλιά του πατέρα...
-"Εκείνη την όμορφη δασκάλα την έσφαξαν οι Βούλγαροι..."
-"Κι εσύ φοβήθηκες κόρη μου;"
-"Όχι τόσο... Γιατί είπαμε...."
-"Τι λέμε πάντα;"
-"Λέμε, είμαστε παλληκάρια..."
-"Και τι άλλο σου έχω πει;"
-"Ότι θα βγάλεις τη σπάθα σου, αυτή, που φοράς με τη μεγάλη στολή και θα σφάξεις, όποιον με πειράξει..."
-"Τότε τι φοβάσαι, αφού είμαι κοντά σου; Αφού η Ελλάδα μας έχει χιλιάδες σαν κι εμένα, που φυλάνε τα σύνορά μας, με το δυνατότερο στρατό του κόσμου;"
....Παιδιάστικα πράγματα, θα μου πείτε.
Αλλά εγώ είχα εμπιστοσύνη. Όπως όλοι μας. Όπως όλοι μας- πριν από τα Ίμια...
Όπου, τρεις λεβέντες έχασαν τη ζωή τους, προκειμένου, να γίνουν μετέπειτα, πάνω στον ιερό τάφο τους, οι μεγαλύτερες παραγγελίες σκαρταδούρας πολεμικών εξοπλισμών, με δισεκατομμύρια μίζες... Με πρόσχημα τα Ίμια! Οι Θεομπαίχτες! Οι αθεόφοβοι! Οι ιερόσυλοι!
Γιατί, φίλοι μου, το 70% του χρέους, που κληθήκαμε να αποπληρώσουμε, είναι χρέος από υπερτιμολογημένους εξοπλισμούς...
Και δεν υπάρχει αηδιαστικότερη και πλέον αισχρή πράξη, από την κλοπή, επί θεμάτων ασφαλείας και αμύνης της χώρας... Να αφοπλίζεις τη χώρα σου. Να την αφήνεις έρμαιο στους γείτονες και τις ορέξεις τους. Να φτύνεις επάνω στους νεκρούς, που την πότισαν με το αίμα τους.
Κι επιπλέον, να κάνεις το κορόιδο και να συστήνεις συμμορίες συγκάλυψης .Να μην μετανοείς, ούτε την εσχάτη ώρα. Να μην ζητάς συγνώμη, αλλά να μεθοδεύεσαι την εθνική λοβοτομή των Ελλήνων πολιτών. Παντοιοτρόπως. Με οικονομική τρομοκρατία και χειραγώγηση των εξουσιών, που πηγάζουν από το λαό για το λαό. Με ψεύδη επί ψευδών.
Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός – Πολιτευτής Πειραιά