Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ


Το αίτημα της δικαιοσύνης είναι διαχρονικό και πανανθρώπινο. Ποτέ όμως μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατόν να επικρατήσει αυτή στις ανθρώπινες κοινωνίες. Κατά καιρούς βίαιες και αιματηρές επαναστάσεις ξέσπασαν με αίτημα την ανατροπή της κοινωνικής αδικίας. Μάταιες οι θυσίες! Οι κοινωνίες απλώς άλλαξαν δυνάστες.

Το αίτημα της δικαιοσύνης είναι πολύ έντονο στις χριστιανικές λεγόμενες κοινωνίες. Είναι γνωστός ο μακαρισμός του Χριστού: «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην ότι αυτοί χορτασθήσονται». Αν πράγματι αισθάνονταν διαχρονικά την πείνα της δικαιοσύνης οι χριστιανοί ασφαλώς οι κοινωνίες τους δεν θα διακρίνονταν για την κραυγαλέα αδικία. Όμως ο Χριστός είπε και κάτι άλλο: «Τους πτωχούς πάντοτε έχετε μεθ’ υμών». Μας προετοίμασε λοιπόν, για να μη τρέφουμε ψευδαισθήσεις για την επικράτηση της ιδανικής κοινωνίας, της ουτοπίας των φιλοσόφων και των κοινωνικών οραματιστών. Και όμως ο Χριστός δέχθηκε τις περισσότερες επικρίσεις για διασπορά της ουτοπίας. Το κήρυγμά του χαρακτηρίστηκε ανεφάρμοστο, υπέρτερο των ανθρωπίνων δυνατοτήτων! Προφανώς οι επικριτές του απαξίωσαν να ασχοληθούν σε βάθος με τον Ιησού του Ευαγγελίου και τους πιστούς του μαθητές. Αγνόησαν έναν άλλο λόγο Του: «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν».
Οι Τρεις Ιεράρχες αποτελούν φωτεινά παραδείγματα λόγω και έργω αγωνιστών υπέρ της δικαιοσύνης. Ήσαν πλούσιοι στην νιότη τους και θα μπορούσαν να επαυξήσουν την περιουσία τους. Όχι μόνο δεν παρέμειναν πλούσιοι, αλλά εξέπεσαν στην έσχατη φτώχια, παραιτηθέντες από το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, την πεμπτουσία του καπιταλισμού, που σαν λαίλαπα σαρώνει τον πλανήτη! Γιατί παραιτήθηκαν; Επειδή έτρεμαν τον Θεό; Προφανώς όχι. Τον Θεό τον αγαπούσαν και η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο. Γι’ αυτό και δεν φοβούνταν τους κοσμικούς άρχοντες, οι οποίοι επίσης χριστιανοί, άλλοτε ορθόδοξοι άλλοτε αιρετικοί, δεν φοβούνταν τον Θεό. Απειλήθηκαν, διώχθηκαν ή εξορίστηκαν. Παρέμειναν άκαμπτοι. Όλος τους ο βίος μια διαρκής στηλίτευση της απληστίας των πλουσίων και προάσπιση των φτωχών και καταφρονεμένων. Παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από ομιλίες τους:
          Μεγάλου Βασιλείου «Προς πλουτούντας»: «Ως πότε θάναι παντοδύναμο το χρυσάφι, των ψυχών η αγχόνη, της αμαρτίας το δόλωμα; Ως πότε θα κυβερνάει ο πλούτος, η αιτία του πολέμου, για τον οποίο κατασκευάζονται όπλα, για τον οποίο ακονίζονται ξίφη; Εξ αιτίας του πλούτου συγγενείς λησμονούν τους φυσικούς δεσμούς της συγγένειας, ακόμη και αδελφοί αλληλοϋποβλέπονται με φονικές διαθέσεις. Χάριν του πλούτου οι ερημιές τρέφουν τους ληστές, η θάλασσα τους πειρατές και οι πόλεις τους συκοφάντες. Ποιος είναι ο πατέρας της ψευτιάς; Ποιος ο δημιουργός της πλαστογραφίας; Ποιος ο γεννήτορας της επιορκίας; Δεν είναι ο πλούτος, δεν είναι η αγωνιώδης μέριμνα για την απόκτησή τους;…. Αν θέλεις να είσαι τέλειος πούλησε τα υπάρχοντά σου και μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς».
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου «Ο πλούτος καρπός πλεονεξίας και αρπαγής»: «Όταν οι κάτοχοι (των υλικών αγαθών) πλεονεκτούν και αρπάζουν θα τους αποκαλέσουμε αγαθούς. Δεδομένου ότι με την πλεονεξία συγκεντρώνεται (ο πλούτος) δεν καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι είναι αγαθός ο πλεονέκτης … Είναι ολέθριο το πάθος της πλουτομανίας και δεν είναι, δεν είναι με κανένα τρόπο δυνατό να πλουτεί κάποιος χωρίς να αδικεί…. Τί λοιπόν, θα αντείπει κάποιος, μ’ άδικα μέσα θα πλουτίσει, αν κληρονομήσει τον πλούτο του πατέρα του; Τα προϊόντα της αδικίας κληρονόμησε. Γιατί δεν ήταν βέβαια πλούσιος από την εποχή του Αδάμ ο πρόγονός του».

          «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»