Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Η ΠΙΚΡΑΓΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΟΡΑΗ..Η ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑ ΜΙΛΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ


Μια παλιά κιτρινισμένη φωτογραφία από την Κορυτσά....
Δεν έχει σημασία, πως έφθασε στα χέρια μου.
Ο εικονιζόμενος αριστερά, είναι ο πατέρας μου, αναστέναξε η δασκάλα...
Δηλαδή, ο πατέρας της Κυριακούλας, που υπηρέτησε στο μηχανικό, αφού επιστρατεύτηκε εθελοντικά με όλους τους πρόσφυγες φίλους του, που δεν καταδέχτηκαν να εξαιρεθούν, όπως είχαν τη δυνατότητα.
Έτρεξαν να υπερασπισθούν την πατρίδα, άντρες θηρία, από την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία, τον Πόντο κι άλλα χαμένα Ελληνικά χώματα...

Οι δύο νέοι, στη μέση και δεξιά, που μοιάζουν μεταξύ τους, ήσαν αδελφοί. Η φωτογραφία αυτή, τους απεικονίζει λίγο πριν χάσουν τη ζωή τους, σε έναν από τους ανηλεείς βομβαρδισμούς, που υπέστη το μηχανικό μας στην Αλβανία. Η παρέα αυτή, γνωρίσθηκε στον πόλεμο, κι αυτή η φωτογραφία, στάλθηκε στην οικογένεια, της μικρής τότε Κυριακούλας από το μέτωπο....
Από τους τρεις, επέστρεψε, μόνος, ο ένας. Δεν θυμούμαι τα ονόματά τους, είπε η Κυριακούλα ...
Δεν γνωρίζω ούτε τόπο καταγωγής, ούτε αν είχαν οικογένειες...
Είχαν γνωρισθεί στο τραίνο, οι τρεις τους, κατόπιν έγιναν αχώριστοι...
Εκείνος, που επέστρεψε, έλεγε, ότι έθαβαν ρηχά στο χιόνι, που δεν σκαβόταν...
Είμαι σίγουρη ότι και οι δικοί σας άνθρωποι, έχουν να διηγηθούν παρόμοιες ιστορίες, ίσως να έχετε και σεις αναμνήσεις και φωτογραφίες... Όλη η Ελλάδα έχει.... Όλοι μας!
Ε, λοιπόν, ορίστε δύο πρόσωπα, που έμειναν εκεί. Δέστε τα μάτια τους, πως ατενίζουν ντροπαλά το φακό. Τα δεμένα χέρια, την αποφασιστικότητα, τις φυσιογνωμίες. Σκεφτείτε τη μάνα τους, που έχασε δυό γιούς...
Σκεφθείτε, ότι οι εικονιζόμενοι, δεν έχουν, ούτε τάφο. Η πατρίδα, τους άφησε εκεί.
Κι εμείς, που ζούμε πάνω από το αίμα τους, αφήνομε εκείνους, που χλευάζουν τη θυσία τους, να μεταφράζουν τον ηρωισμό τους, σε καταθέσεις στην Ελβετία, εξευτελισμό της πατρίδας, ξεπούλημα έναντι πινακίου φακής του εθνικού πλούτου και αφανισμό των απογόνων τους...
Αυτοί, που χάθηκαν στην Αλβανία, δεν ήσαν απλώς νούμερα και απρόσωπα ονόματα..
Δεν ήσαν ανύπαρκτοι κι ασήμαντοι. Ασήμαντοι είναι εκείνοι, που εμπορεύονται την τιμή των ατιμήτων.
Εκείνοι, που σε θωρακισμένα χρηματοκιβώτια, φύλαξαν τα όπλα των νεκρών μας, εγκαταλείποντάς τους γυμνούς και λησμονημένους, πωρωμένοι μέσα στη χλιδή των κλοπιμαίων.
Ορίστε λοιπόν...
Δέστε πως σας θωρούν από την αιωνιότητα, εκείνοι, που δεν φοβούνται πιά το θάνατο, εσάς, που έχετε αφήσει την τιμή σας στις βαλίτσες με το τίμημα της προδοσίας σας.
Στη θέση σας, δεν θα ήμουν τόσο βεβαία, ότι το τραγούδι του νεκρού αδελφού είναι απλώς ένας μύθος…..