Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

S.O.S. «Η χιλιάκριβη Λευτεριά»Ο Άνθρωπος, οι Λογοτέχνες

Μεσίτες της εξόντωσης πάρτε τα δηλητηριώδη χάδια της διαπλοκής απ’ τα κορμιά της πείνας, της θλίψης και της αυτοχειρίας.
Ποτέ ας μην ξεχάσουμε ότι στις φλέβες μας ρέει το αίμα των προγόνων μας σαν το παλιό καλό κρασί. Ας μεθύσουμε μ’ αυτό τα’ αθάνατο κρασί, για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά και ας φωνάξουμε. Σφετεριστές της λύτρωσης του κόσμου, S.O.S.

Ο πόνος είναι αίμα!... Δεν είναι ευτυχία. Η ευτυχία είναι όνειρο. Και είναι δίπλα μας.
Βέβαια ο πόνος είναι συνυφασμένος με τη ζωή. Όμως τόσες λαβωματιές; Τόσος πόνος; Ο φθόνος και η διχόνοια έχουν στόχο τη Μάνα του πολιτισμού, την δοξασμένη Ελλάδα. Φίδια κρυμμένα έρπουν κι επιτυγχάνουν τους δόλιους σκοπούς τους, με τις ψεύτικες υποσχέσεις τους. Αυτοί οι μεσίτες της εξόντωσης.
‘Όμως υπάρχει φαρμακευτική αγωγή: Είναι η δύναμη της αντίστασης κι αξιοποίησής της για τον άνθρωπο. Τότε το δέντρο της λευτεριάς, θ’ ανθίσει.
Ελεύθεροι πολιορκημένοι της προσφοράς, Εσείς, Εμείς, οι άλλοι, σ’ αυτό το τούνελ υπάρχει φώς. Τα παιδιά της Ελλάδος έχουν καρδιά που αντιστέκεται εις τα ήξης – αφίξεις (στα κούφια λόγια) αφού καθημερινά μας μαραζώνει αυτή η κατεδάφιση των αξιών, αυτή η κατάλυση του Συντάγματος και των νόμων. Δώστε πίσω τις ανάσες μας. Πάρτε τα δηλητηριώδη χάδια της διαπλοκής πάνω από τα κορμιά της πείνας, της κατάθλιψης, της αυτοχειρίας… Ασφαλώς και είναι υπεριδεώδες να ζούμε σ΄ έναν κόσμο «Αγγελικά πλασμένο», κατά τον εθνικό μας ποιητή Δ. Σολωμό. Και να φτάσουμε σ’ έναν άλλο ψυχισμό και άλλη ηθική συμπεριφορά δημιουργημένη από την ταυτότητα του ατόμου, χωρίς κοινωνικοοικονομικές διακρίσεις και αξιώματα. Χωρίς ανταγωνιστικές αντιθέσεις συμφερόντων κι’ εγωισμών με τη συλλογική λογική.
Όμως ας δώσουμε «την καλύτερη φαρμακευτική αγωγή», σ’ αυτή τη χώρα του πολιτισμού. Ας δώσουμε έντονο παρόν στις περιπέτειες του έθνους και κοινωνικοπολιτικό χρώμα από κάθε μετερίζι. Ας θυμηθούμε το πρόσταγμα του Κωστή Παλαμά, όταν ο πόλεμος του 40 ξέσπασε.
«Αυτό το λόγο θα σας πω,
δεν έχω άλλο κανένα,
μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα»
Ας θυμηθούμε τον πνευματικό πλούτο, την περίοδο 41-44, αλλά και το μετά ταύτα χρονικό διάστημα. Η μελέτη, η συγγραφή, ο χώρος του βιβλίου είναι τα παράθυρα από τα οποία βλέπουν έξω οι ψυχές, κατά τον Καντ. Είναι οι κυψέλες της σκέψης κατά τον Ονέ, τα βιβλία των σοφών είναι μνημεία κατά τον Ισοκράτη κι ακοίμητες λαμπάδες συγκεντρωμένης σοφίας κατά του Κούπερ. Ας θυμηθούμε και τους στίχους του Γ. Ζαλοκώστα, όπου καλούσε το λαό στις επάλξεις. «Ο αγών δεν επεράνθη. Μην δεχθείτε ήθη ξένα»
Δηλαδή να έχουμε στην ψυχή μας το πνεύμα του 21 Και στον αλύτρωτο Eλληνισμό, οι ποιητές στάθηκαν στις επάλξεις. Ο Λορέντζος Μαβίλης έπεσε στον αγώνα για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.
Κι’ όταν οι Ιταλοί προσπάθησαν να εισβάλουν στα ελληνικά εδάφη οι Έλληνες ποιητές Οδυσέας Ελύτης, Νίκος Εγγονόπουλος πολέμησαν τον εχθρό ενώ ο Γ. Σαραντάρης πέθανε στο Αλβανικό μέτωπο από τις κακουχίες. Θυμηθείτε τον Νίκο Καρβούνη. Το δικαστήριο που πέρασε, για τη μετάφραση της Καστανής Βίβλου, η οποία αποκάλυπτε τους ενόχους του εμπρησμού του Ραϊχσταγκ και το Θούριό του. Κι αστράφτουν και βροντούν και μουγκρίζουν τα βουνά!
Στ’ άρματα στ’ άρματα εμπρός στον αγώνα για τη Χιλιάκριβη τη Λευτεριά
Μ’ αυτό το κείμενό μου θά’ θελα να πω ότι η Ελλάδα δεν είναι μαρτυρική ιδιοσυγκρασία.» Το κώνειο δεν είναι λυτρωμός». Η Ελλάδα πρέπει να ζήσει γιατί το θέλουν οι λυτρωτές του κόσμου. Και το θέλει κι’ ο Θεός! Ο Θεός είναι Έλλην κι η Ελλάδα πρέπει να ζήσει!
Ο αείμνηστος Πατέρας μου Μιχαήλ Π. Κατσικάδης είχε γράψει μεταξύ άλλων: Αληθινά πολύ πικρό φαρμάκι σε ποτίζουν.
Λίγοι προδότες σύμμαχοι
κι’ αυτά τα ίδια σου παιδιά,
χρόνια σε βασανίζουν.
Κι ακόμη
Ήρωες όπου κι αν ζούνε μες της γης αυτής τη σφαίρα,
την Ελλάδα πρέπει νά ‘χουν για πατρίδα και μητέρα.

Νίκη Μιχαήλ Κατσικάδη