Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Στο ακριτικό μας το Σχολείο στον Πειραιά…


Του Στέφανου Μίλεση
Ξυπνούν κάθε πρωί και πριν ακόμα ξημερώσει με την τσάντα στον ώμο, αρχίζουν το αγώνα προσέγγισης στο Σχολείο τους. Περπατούν τεράστιες αποστάσεις για την ηλικία τους και μένουν νηστικά έως αργά το απόγευμα μέχρι να επιστρέψουν στο σπίτι τους με τον ίδιο τρόπο με το οποίο έφυγαν, δηλαδή με τα πόδια. Αν νομίζετε ότι σας περιγράφω μια εικόνα της δεκαετίας του ’50 ή έστω της σημερινής Ελληνικής επαρχίας, απλά κάνετε λάθος. Πρόκειται για Πειραιωτόπουλα που είχαν την τύχη ή την ατυχία να αγαπούν την μουσική και να πηγαίνουν στο Μουσικό Σχολείο Πειραιά, το οποίο εδρεύει στην Αγία Σοφία. 

Αν και ο τίτλος που φέρει ως «Μουσικό Σχολείο Πειραιά» έχει καταστεί πλέον παραπλανητικός, αφού το συγκεκριμένο σχολείο δεν μπορεί να προσεγγιστεί πλέον από Πειραιώτες. Ο νόμος ίδρυσεώς του προβλέπει την μεταφορά των μαθητών στο σχολείο, του οποίο το πρόγραμμα περιλαμβάνει εκτός των προβλεπομένων μαθημάτων και επιπλέον ώρες για μουσική εκπαίδευση, ωστόσο το μισθωμένο λεωφορείο που μετέφερε τους μαθητές από και προς τον Πειραιά, κόπηκε λόγω έλλειψης χρημάτων (;). Βεβαίως όλα τα άλλα λεωφορεία, για όλες τις άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου, εκτελούν κανονικώς τα δρομολόγιά τους (για Κορυδαλλό, Νίκαια, Πέραμα κ.ο.κ.) εξυπηρετώντας τους πάντες εκτός από τους Πειραιώτες που μάλλον αυτοί θα πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή τιμωρία επειδή μένουν στον Πειραιά.
Τα Πειραιωτόπουλα του Μουσικού Σχολείου, που δεν είναι λίγα, αντιμετώπιζαν αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, χρησιμοποιώντας το λεωφορείο της γραμμής, που ήταν το 909 (Αγ. Βασίλειος – Αγ. Σοφία) το οποίο όμως τροποποίησε τα δρομολόγιά του λόγω έργων (σιγά μην νοιαστεί για τα παιδιά). Και επειδή η ταλαιπωρία είναι προσωρινή αλλά η βλακεία μόνιμη, ουδείς σκέφθηκε τα παιδιά του Μουσικού Σχολείου που με κομμένο το πούλμαν και αλλαγμένο το δρομολόγιο του 909, απλά δεν έχουν τρόπο να προσεγγίσουν. Η μόνη γραμμή είναι αυτή του 915 (Προφ. Ηλία) που εκτελείται με μικρό λεωφορείο και η συχνότητα διέλευσής της είναι απλά ανύπαρκτη. Έτσι τα παιδιά πηγαίνουν με όποιο λεωφορείο μπορούν στον ηλεκτρικό σταθμό και από εκεί ξεκινούν με τα πόδια για το σχολείο, σε μια περιοχή που έχει την μεγαλύτερη συχνότητα τροχαίων ατυχημάτων σε όλο τον Πειραιά.
Το ποσό βεβαίως για να μισθωθεί ένα λεωφορείο είναι μικρό, για τα μεγέθη ενός Δήμου όπως του Πειραιά. Το πρόβλημα όμως είναι ότι όλοι κρύβονται πίσω από το ερώτημα του «ποιος έχει την ευθύνη της μεταφοράς των παιδιών»; Ο Δήμος, η Περιφέρεια, το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Εσωτερικών, ή μήπως τελικά ο μπακάλης της γειτονιάς μας; Η ερώτηση όσο κι αν φαίνεται απλή, φτάνει να προσεγγίζει μεγάλα φιλοσοφικά ερωτήματα της εποχής μας, όπως αν υπάρχει μεταθανάτια ζωή ή αν οι θαλάσσιες φώκιες είναι μονογαμικές. Όποιος προσπάθησε να λύσει αυτό το μέγα ερώτημα, το μόνο που κέρδισε ήταν τεράστια ταλαιπωρία από το ένα γραφείο αρμοδίου σε κάποιο άλλο γραφείο αρμοδίου, οι οποίοι αρμόδιοι βεβαίως αμοίβονται με τεράστιους μισθούς, για να σε συμβουλεύουν σε ποιο γραφείο θα πας να παρακαλέσεις μετά το δικό τους. Και στο πιο μικρό νησί και στην πιο ακριτική περιοχή της χώρας μας, οι Δήμοι που ενδιαφέρονται πραγματικά για τους δημότες τους διαθέτουν όποιο μέσο έχουν πρόσφορο και αν δεν έχουν πρόσφορο μέσο, τότε κάποιο λεωφορείο ΚΤΕΛ που εκτελεί χρέη σχολικού κάθε πρωί. Όλοι και παντού, πλην της ακρτικής αυτής περιοχής που λέγεται Πειραιάς. Βεβαίως να πούμε ότι διαμαρτυρίες έχουν γίνει και μάλιστα μετά μουσικής. Φανταστείτε λοιπόν όταν κάποιοι δεν μπορούν να επιλύσουν αυτό το ανύπαρκτο πρόβλημα, τι συμβαίνει με τα πραγματικά και σοβαρά προβλήματα; Η απάντηση είναι απλή. Απολύτως τίποτα. Και μέχρι να λυθεί αυτό το πρόβλημα, όλοι θα προσευχόμαστε τα παιδιά να γυρίζουν ακέραια από τον καθημερινό άθλο της μετακίνησης. Είμαι σίγουρος ότι όποιος κι αν είναι ο υπεύθυνος αυτής της κατάστασης, κάποια δαπάνη θα βρει να κόψει, πριν κάποιο αυτοκίνητο κόψει κάποιο παιδί.

Κλείνοντας να πω αυτό με το οποίο ξεκίνησα. Ότι υπάρχει νόμος που προβλέπει την μεταφορά τους. Και όσοι δεν εφαρμόζουν αυτό το νόμο είναι παραβάτες του. Και τώρα μπορεί να βρίσκονται έφιπποι, αλλά κάποια στιγμή θα κατέβουν του ίππου στον οποίο εμείς τους ανεβάσαμε…