Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Η Βάπτιση του Χριστού


Η γιορτή των Θεοφανείων ή Επιφανείων ή Αγίων Φώτων είναι η αρχαιότερη, μετά το Πάσχα, δεσποτική γιορτή και η τρίτη και τελευταία του Δωδεκαημέρου. Άρχισε να γιορτάζεται κατά το 2ο αιώνα μ.Χ. και συνδέεται με την αποκάλυψη του Θεού, τη φανέρωση, δηλαδή, του ενός Τριαδικού Θεού στην ενανθρώπιση του Κυρίου Ιησού Χριστού. Στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού και ως τον 4ο αιώνα, τα Θεοφάνεια γιορτάζονταν μαζί με τα Χριστούγεννα. 


Μετά χωρίστηκαν.
            Όταν ο Χριστός κατευθύνθηκε προς τον Ιωάννη, για να βαπτιστεί, εκείνος πρόβαλε, στην αρχή, αντιρρήσεις, καθώς θεώρησε τον εαυτό του ανάξιο να βαπτίσει το Μεσσία και λυτρωτή του κόσμου. Κατόπιν, όμως των παραινέσεων του Χριστού, ότι πρέπει να το κάνει, για να εκπληρωθεί το θέλημα του Θεού Πατέρα Του, για τη σωτηρία των ανθρώπων, υπάκουσε. Αυτή την υπακοή στο θείο θέλημα έδωσε με το παράδειγμά Του ο Χριστός και αυτήν ζητά και από όλους τους πιστούς, ως προϋπόθεση για τη σωτηρία τους.
            Κατά την ώρα του Βαπτίσματος και καθώς ο Ιησούς προσευχόταν, άνοιξαν οι ουρανοί και κατέβηκε με τη μορφή περιστεριού το Άγιο Πνεύμα. Αυτό έγινε, γιατί ο Θεός θέλησε να φανερωθεί επίσημα, για πρώτη φορά, και με τα τρία πρόσωπά Του και με τις τρεις υποστάσεις Του. Η μορφή του περιστεριού αποτελεί παλαιοδιαθηκικό συμβολισμό. Όπως το περιστέρι έφερε στο Νώε, μετά την καταστροφική πλημμύρα, το μήνυμα της καταλλαγής των υδάτων, και άρα της συμφιλίωσης με το Θεό, έτσι και το περιστέρι έρχεται κατά τη Βάπτιση του Θεανθρώπου και φέρνει το μήνυμα της ειρήνης στη σχέση του Θεού με τον άνθρωπο.
Η κάθοδος αυτή του Αγίου Πνεύματος, φανέρωσε το μυστήριο του βαπτίσματος, το οποίο επιτελεί ο Χριστός, με το Άγιο Πνεύμα, και σε εμάς. Ο ιερός Χρυσόστομος λέει: «και στη δική μας βάπτιση ο Χριστός στέλνει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο μας καλεί στην ουράνια πατρίδα. …… εάν και ο ίδιος έχεις ανυπόκριτον ευλάβειαν, κατέρχεται και επί σε το Πνεύμα το Άγιον και φωνή σοι πατρική άνωθεν απηχεί, ουκ αυτός εστίν ο υιός μου, αλλά ούτος γέγονεν υιός μου».
            Η μαρτυρία του ουράνιου Πατέρα και η αναγνώριση του Χριστού ως αγαπημένου Του Υιού, ο οποίος Τον ευαρέστησε, σημαίνει ότι ο Υιός είναι Κύριος «ομοούσιος» με τον Πατέρα και «ομότιμος» ή συμπροσκυνούμενος, όπως αναφέρει και το σύμβολο της πίστης μας. Αυτή, όμως, η μαρτυρία σημαίνει και την αποδοχή του Χριστού από τον Πατέρα ως Μεσσία, που θα φέρει τη βασιλεία του Θεού στους ανθρώπους.
            Κατά τη βάπτιση σβήνονται οι αμαρτίες των ανθρώπων, ενώ απαλλάσσονται ταυτόχρονα και από το προπατορικό αμάρτημα. Ο Χριστός, όμως, βαπτίστηκε χωρίς να χρειάζεται, αφού ήταν αναμάρτητος και τέλειος Θεός. Το κάνει, όμως, για να συγκαταβεί σε όλα τα ανθρώπινα και να δείξει τι πρέπει κι εμείς να κάνουμε. Βαπτίζεται μέσα στα νερά του Ιορδάνη, τα γεμάτα ακαθαρσίες, ψεύδη, αμαρτίες, εγωισμό και αθεϊσμό. Ήταν νερά που σταδιακά πέθαιναν, έχοντας την ιδιότητα μόνο να σκοτώνουν. Με την ενέργεια του Χριστού να καταδυθεί σε αυτά τα νερά, διαφαίνεται μια μεγαλόπρεπη πράξη αγάπης και ταπείνωσης που θυμίζει τη Σταύρωση. Δύο είναι, λοιπόν, οι σημαντικοί σταθμοί ταπείνωσης: η πολύ μεγάλη, η Σταύρωση και η αμέσως μικρότερη, η Βάπτιση.
            Αιτία, επομένως, της Βάπτισης του Χριστού είναι η «ευσπλαχνία» Του, η οποία και τον έφερε στη γη. Σκοπός, για τον οποίο υποβάλλεται στο Βάπτισμα, είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Τα αποτελέσματα του Βαπτίσματος είναι η κάθαρση της ανθρώπινης φύσης, ο ανακαινισμός, η ανάπλαση, η αναγέννηση και ο αγιασμός της, η λύτρωσή της από τη φθορά και την κατάρα της Εδέμ, η άφεση των αμαρτιών, η καταλλαγή με τον Πατέρα, η αθανασία. Όλες αυτές τις δωρεές του βαπτίσματος του Κυρίου βιώνουμε πρακτικά οι πιστοί, με δύο συγκεκριμένες πράξεις – Μυστήρια: 1. Με το δικό μας βάπτισμα, 2. Με το «επαναλαμβανόμενο βάπτισμα», δηλ. τη συνεχή μετάνοιά μας.
Ειρήνη Νίτη