Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΠΑΡΜΑΤΣΕΤΑ….


Ο ‘Αγγελος, που έφυγε σήμερα για το μεγάλο ταξίδι του, ήταν ένας από τους χιλιάδες Έλληνες κι Ελληνοπούλες για τους οποίους, μόνο συναισθήματα θαυμασμού και υπερηφάνειας μπορείς να συναισθανθείς.
Ο πατέρας του δεν άκουσε ποτέ τη φωνή του να συλλαβίζει τις πρώτες λέξεις, αλλά είχε μάθει να διαβάζει χαρές και όνειρα ,στα μάτια των παιδιών του. Τα ροζιασμένα μακριά του δάκτυλα, είχαν ένα μοναδικό τρόπο να εκφράζονται, δίνοντας ζωή, σε φυτά, δέντρα, μαζεύοντας καρπούς και άνθη. Έτσι μεγάλωσε και τον Άγγελο, μέσα στην πολύχρωμη σιωπή του.Kι ας μην άκουγε… Κι ας μη μιλούσε με το στόμα….

Με το ένα πόδι στη γη και το άλλο στο τσαγκαράδικο του σιωπηλού πατέρα, ο νέος, έγινε ψηλός σαν κυπαρίσσι, που η θάλασσα ζήλεψε και πήρε στη δούλεψή της, καπετάνιο…
Ποτέ δεν έσκυψε το κεφάλι, ο ατρόμητος ναυτικός και η γόησσα η θάλασσα, που αγαπά τα αληθινά παλληκάρια τον γέμισε καλά και βιός. Κι έκαμε οικογένεια βλέποντας προκοπή και ευτυχία στα πρόσωπα της καλής γυναίκας και των παιδιών του.
Και χαμογέλασε κι ο σιωπηλός πατέρας, χωρίς φωνή, και το βουητό της ζωής, των εγγονιών, γέμισε το σπίτι στο ασπρονήσι…
Κι έπειτα, ήρθε η μεγάλη απόφαση και το βιός από τη θάλασσα, έγινε βιοτεχνία, που άνθισε και ο εργατικός νέος, μέρα νύχτα μοχθούσε για τον επιούσιο, μακριά από τα καπρίτσια του υγρού στοιχείου. Με λεβεντιά. Καθαρές δουλειές, σωστές και τίμιες.
Ως ότου, αλίμονο, μετά από είκοσι χρόνια σκληρής δουλειάς και προσφοράς στην κοινωνία, ήρθαν οι παμφάγες, αλυσίδες των αλλοδαπών καταστημάτων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Και η επιχείρηση έφθινε κι ο νέος αναρωτιόταν, τι έφταιγε και προτιμούσαν τα κάθε λογής εισαγόμενα, αφού τα δικά του ήσαν σαφώς ανώτερα ,ωραιότερα και δουλεμένα στην Ελλάδα. Μάταια όμως.
Φθόνος, πλεονεξία, ξενομανία, διαφήμιση, συρμός. Κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει τον τροχό της καταστροφής.
Κι ο άντρας μαράζωνε. Κι έμενε μερόνυχτα να δουλεύει τις μηχανές του, μόνος και αποφασισμένος να μην κλείσει το εργαστήριο…
Άγχος, αγωνία, αβεβαιότητα, οικονομική τρομοκρατία, χαράτσια, εισφορές κι απανωτές αδικίες.
Η εισβολή της ασθένειας, ήταν περισσότερο λυτρωτική παρά κατάρα.
Ένα ακόμα Ελληνικό σπαρματσέτο έσβησε σήμερα το βράδυ. Η χλωμή φλόγα του, αδύναμη τρεμόπαιξε για τελευταία φορά, αφήνοντας πίσω , δύο άψυχα, σταυρωμένα, χρυσά χέρια.
Ένα ακόμα σπαρματσέτο, κάηκε για να γίνει λίπασμα σε τούτο, που βαπτίσθηκε πρωτογενές πλεόνασμα, πλεονάζουσας δουλοπρέπειας, κακοδιοίκησης και αδικίας .
Στο βωμό των ληστών.
Καλό ταξίδι καλέ μου… Δεν σου άξιζε τέτοιος καταραμένος τόπος, παράδεισος, για κάθε λογής απατεώνα και κόλαση για τα πραγματικά παλληκάρια…
Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός – Πολιτευτής Πειραιά