Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Αχ αυτές οι ετικέττες!

Όπως έλεγε και ο Ντάριο Φο «Αχ αυτά τα Φαντάσματα». Άλλωστε περί φαντασμάτων πρόκειται. Αλλά μην φοβάστε γιατί υπάρχουν και φιλικά φαντάσματα για τα οποία δεν χρειάζεται να μιλήσουμε, αφού υπάρχουν για τον καθένα μας, αρκεί να τα αναζητήσει. Θα μιλήσουμε λοιπόν για τα εχθρικά φαντάσματα που ούτε και αυτά δεν πρέπει να φοβόμαστε, εφ’ όσον τα γνωρίζουμε. Γιατί ό φόβος όπως όλοι γνωρίζουν – αν και σχεδόν πάντα τον έχουμε – είναι προϊόν άγνοιας και μόνο, όπως όλα τα κακά πράγματα και ο φόβος είναι το χείριστον.



Λοιπόν δεν μιλώ για τις ετικέτες των τροφίμων π.χ. με τα ψιλά γράμματα, που είναι ψιλά γιατί ακριβώς είναι αληθινά και που οφείλουμε αλλά δυστυχώς απαξιώνουμε να διαβάσουμε, αλλά για εκείνες με τις οποίες κυκλοφορούσαμε μέχρι πρότινος. Θυμάστε το σακάκι που έπρεπε να είναι Armani, η τσάντα Gucci, το παπούτσι Laboutin κλπ., κλπ. Και δεν ήταν φαντάσματα δηλαδή της ξενομανούς φαντασίας μας όλα αυτά, μόνο επειδή κατασκευαζόντουσαν στην Taiwan και όχι στο Παρίσι ή στο Μιλάνο αλλά και γιατί τα χρήματα με τα οποία τα αγοράζαμε ήταν πολλαπλάσια του κόστους τους. και εμείς τα πληρώναμε αγόγγυστα χωρίς να σκεφτόμαστε ούτε τις εργασιακές συνθήκες κάτω από τις οποίες κατασκευάζονταν, ούτε την παράλογη και καταστρεπτική διαρροή συναλλάγματος, ούτε το ότι γινόμασταν εκούσιοι διαφημιστές όλων αυτών των πολυεθνικών και μάλιστα πληρώνοντάς τες αδρά αντί να μας πληρώνουν! Μάλιστα ήμασταν υπερήφανοι και επιδεικνύαμε σαν ένδειξη πλούτου; Γούστου; Αν δε τα είχαμε πληρώσει και με φανταστικά χρήματα δηλαδή κάρτες, τότε μιλάμε για τρισδιάστατα φαντάσματα. Ελπίζω να μην υπάρχουν κάποιοι που να τα νοσταλγούν όλα αυτά και να τα θεωρούν σαν δείγματα ευμάρειας μιας εποχής. Ήταν ακριβώς το αντίθετο και η κρίση μας – όχι η κρίση τους – μπορεί εύκολα να το αποδείξει. Όπως και να δούμε το πώς και γιατί έγιναν όλα αυτά, οπότε και τα φαντάσματα θα πάψουν να είναι φαντάσματα.
Αλλά δεν υπήρξαν μόνο ορατά εισαγόμενα φαντάσματα αλλά και αόρατα. Ακόμα πιο ύπουλα ακόμα πιο επικίνδυνα, ακόμα πιο διαβρωτικά. Είναι αυτά που πιστεύουν όχι στο φαίνεσθαι αλλά στο είναι. Δηλαδή την ταυτότητά μας και την αποδόμησή της. Η διάβρωση της Παιδείας, που ξεκίνησε από μερικές δεκαετίες είναι γεγονός ορατό πλέον δια γυμνού οφθαλμού.
Έχουν αρχίσει να μας ζητούν αποδείξεις για την ιστορία μας αντί να εξηγήσουν την παραποίησή της, την στρέβλωσή της και την οικειοποίησή της από άλλους. Αυτά τα φαντάσματα δεν έχουν ετικέτες. Έχουν τίτλους. Που τους έχουν αγοράσει. Αλλά ποιος πουλάει έναν πραγματικό τίτλο;

Βαρβάρα Τσιάλτα