Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Η ΑΓΑΠΗ ΕΊΝΑΙ Ο ΑΚΡΟΓΩΝΙΑΙΟΣ ΛΙΘΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ


Γράφει η Μαρία Ν. Ταστσόγλου
«Ο σύντροφος που έχουμε κάποια στιγμή, είναι ακριβώς αυτός που μας χρειάζεται και μας αξίζει σε αυτό το στάδιο της ζωής μας. Ο σύντροφός μας είναι το μάθημά μας, ο πνευματικός δάσκαλός μας, το χέρι του Θεού. Ο σύντροφός μας είναι το μήνυμά μας σχετικά με το τι κάνουμε λάθος ή σωστά στη ζωή μας. Είναι η ευκαιρία να μάθουμε να αγαπάμε, να συγχωρούμε, να είμαστε δυνατοί και να έχουμε εσωτερική ηρεμία, άσχετα με το τι κάνει ο άλλος. Είναι η ευκαιρία μας να εξελιχθούμε συναισθηματικά και πνευματικά μέσα από την αγάπη, τη θυσία και τη συνεργασία.
Είναι η ευκαιρία να δούμε το εγώ μας πιο καθαρά και να εργαστούμε για να το μετατρέψουμε σ' ένα όχημα αγάπης και δημιουργικής αρμονίας πάνω στη Γη». (Από το βιβλίο του Ρόμπερτ Νατζέμυ «Στοχασμοί ζωής, ταξίδι στο φώς», Εκδότης: ΟΜΒΡΟΣ).
Οι σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους δεν ήταν ποτέ μια εύκολη υπόθεση. Η πολυπλοκότητα του νου, το απύθμενο βάθος της ψυχής, οι απρόβλεπτες συμπεριφορές, ο εγωισμός και κάθε πτυχή της προσωπικότητας του ατόμου συντελούν ώστε να γεννώνται συγκρούσεις, διαπληκτισμοί, παρεξηγήσεις και μια σωρεία απρόσμενων γεγονότων που καταστρέφουν την αρμονική συνύπαρξη με τους άλλους.
Κάθε σχέση, είτε αυτή είναι συγγενική, φιλική, ερωτική ή συνεργατική, για να αναπτυχθεί και να τελεσφορήσει, χρειάζεται τα σχετιζόμενα άτομα να έχουν συνειδητοποιήσει τον λόγο, για τον οποίον σχετίζονται και να θέλουν πραγματικά να είναι μαζί. Αυτό σημαίνει ότι αποδέχονται ο ένας τον άλλον, αμβλύνουν τον εγωισμό τους, δεν φοβούνται ότι θα γίνουν αντικείμενα εκμετάλλευσης και εκφράζουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους. Μιλούν με ειλικρίνεια, φέρονται με σεβασμό, βαδίζουν στον δρόμο της κατανόησης και αφήνουν στον άλλον περιθώρια για προσωπική ανάπτυξη και ατομική εξέλιξη. Αναγνωρίζουν την ανάγκη τους για προσωπικό χρόνο και ελευθερία κινήσεων, όπως επίσης σέβονται το δικαίωμα του άλλου να μένει μόνος, για να καθίσει να σκεφτεί και να «τα βρει με τον εαυτό του».

Το βασικό συστατικό κάθε σχέσης είναι η αγάπη. Μαθαίνοντας να αγαπάμε τον εαυτό μας (όχι εγωιστικά), μαθαίνουμε να αγαπάμε και τον άλλον. Γινόμαστε αλτρουιστές και τότε «το εγώ γίνεται εμείς», όπως λέει και ο Γαληνός. Δίνοντας αγάπη και κάνοντας πράξεις ωθούμενες από αγάπη, γινόμαστε διαρκώς και καλύτεροι άνθρωποι. Αυτή, όμως, είναι μια πολύ δύσκολη πορεία που χρειάζεται θέληση, πίστη, αυτοκυριαρχία και πολύ χρόνο. Οι σχέσεις της νεότητας είναι συνήθως ασταθείς, εύθραυστες και επιπόλαιες, γιατί τις χαρακτηρίζει ο νεανικός ενθουσιασμός και η αγάπη επισκιάζεται από τη λαχτάρα να «αρπάξουν τη ζωή απ’ τα μαλλιά». Μεγαλώνοντας, όμως, οι άνθρωποι και ωριμάζοντας, αν αντιληφθούμε την αξία της αγάπης μέσα στη ζωή, μπορούμε να ζήσουμε αρμονικά και να σκύβουμε στην ανάγκη του άλλου, καθώς θα σκύβει κι εκείνος στη δική μας. Έτσι θα δρέψουμε τους καρπούς, που θα έχουν παραχθεί από έναν αγώνα με αντίπαλο το εγώ μας περισσότερο και λιγότερο τον διπλανό μας. Και οι καρποί αυτοί θα είναι ικανοποίηση και ευτυχία, χαρά απλή και βαθιά, γιατί θα έχουμε επιτελέσει τον σκοπό μας: να γίνει το πέρασμά μας από τη ζωή όσο πιο ανώδυνο γίνεται, όσο πιο ειρηνικό και όσο πιο ωφέλιμο.