Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΖΑΜΠΕΤΑ

Ανεβαίνοντας έναν από τους δρόμους του 3ου Κοιμητηρίου Αθηνών (στη γέφυρα της Πέτρου Ράλλη στη Νίκαια), ανάμεσα στα άλλα μνήματα, στο Τμήμα 4, είναι και το μνήμα 42. Οίκος Γιώργου Ζαμπέτα. Η φωτογραφία του με το μπουζούκι στο χέρι σε κάνει να ακούς τα τέλια του που συνοδεύουν εκείνα τα αξέχαστα τραγούδια. Στέκεσαι εκεί μπροστά στο μνήμα και δεν σκέφτεσαι πως ο Ζαμπέτας πια δεν ζει, παρά φέρνεις στο μυαλό σου στιγμιότυπα από ταινίες γεμάτες τραγούδια του, τον κοιτάς και «ακούς» τον «Άραψ» και γελάς.

Άριστος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού ο Ζαμπέτας, γεννήθηκε στο Μεταξουργείο στις 25 Ιανουαρίου του 1925. Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μουσική και παράλληλα με την απασχόλησή του στο κουρείο του πατέρα του ως βοηθός συνέθετε στο μπουζούκι τις πρώτες μελωδίες. Το 1932, σε ηλικία 7 ετών κέρδισε το πρώτο βραβείο, ως μαθητής της Α΄ Δημοτικού, παίζοντας το πρώτο του τραγούδι σε σχολικό διαγωνισμό.
Τα τραγούδια του γνώρισαν τεράστια επιτυχία κι έχει συμμετάσχει με αυτά σε περισσότερες από 100 ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου. Είχε συνεργασίες με τα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού χώρου και συγκαταλέγεται μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού.
Στις 10 Μαρτίου του 1992 η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά, όμως δεν σταμάτησαν ποτέ να ακούγονται τα τραγούδια του και να πάλλονται οι χορδές του μπουζουκιού του.
Σήμερα είναι η μέρα των γενεθλίων του. Όσοι από μας επισκεπτόμαστε πού και πού το Γ΄ Κοιμητήριο, για να ανάψουμε το καντήλι κάποιου αγαπημένου μας που «έφυγε», ας ανάψουμε κι ένα κερί στο μνήμα του Γιώργου Ζαμπέτα, σαν να του λέμε «ευχαριστώ» για τη διασκέδαση που μας χάρισε. Ένα κερί, αντί για παλαμάκια. Ένα κερί για ένα ζεϊμπέκικο… Του το χρωστάμε!

Μαρία Ταστσόγλου