Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Τα Νέα του Καραγκιόζη...Δήμαρχος με την Αγάπη των Παιδιών



ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Χατζατζαράκο, για πού τόβαλες έτσι βιαστικός;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Μου έτυχε μια δουλίτσα και τρέχω για το καρβέλι. Αλλά μια και σε πέτυχα, να σου πω μία σκέψη που έκανα χθες για σένα.
ΚΑΡ.: Δηλαδή; Τι σκέφτηκες…
ΧΑΤΖ.: Καραγκιόζη μου, έρχονται Δημοτικές Εκλογές: Αν είχες χρήματα για να μπεις υποψήφιος, πιστεύω ότι θα έβγαινες.
ΚΑΡ.: Καλά ρε, δεν έχεις πάρει χαμπάρι τι γίνεται;
ΧΑΤΖ.: Μα, αφού ματάκια μου, είσαι πολύ δημοφιλής.
ΚΑΡ.: Αν καλοεξετάσεις τα πράγματα, θα δεις ότι ορισμένοι από τους αξιότιμους Δημάρχους, ούτε για κλητήρες δεν αξίζουνε! Αυτοί που με αγαπάνε και θα με ψηφίζανε, δεν έχουνε δικαίωμα ψήφου….

ΧΑΤΖ.: Και γιατί παρακαλώ;
ΚΑΡ. Γιατί ρε μπούφο μου είναι τα μικρά παιδιά! Είναι τα μόνα πλάσματα, που μπορούνε να καταλάβουνε ποιος τα αγαπάει πραγματικά! Επειδή έχουνε καθαρή ψυχή και μου ανταποδίδουνε την αγάπη τους με τέτοιο τρόπο, που αισθάνομαι ότι είμαι Δήμαρχος, αλλά των παιδιών! Γι’ αυτό και κάνω ότι μπορώ γι’ αυτά! Δεν θα τα προδώσω ποτέ! Αντιθέτως, οι μεγάλοι, όταν θέλουνε να βρίσουν κάποιον, τον λένε Καραγκιόζη! Και θεωρούνε οι περισσότεροι, ότι ο Καραγκιόζης, είναι μόνο για τα μικρά παιδιά! Τις παλιότερες εποχές, με εκτιμούσανε και οι μεγάλοι, γιατί τότε υπήρχε ακόμη αυτό που σήμερα σιγά – σιγά, ισοπεδώνουνε, το συναίσθημα!
ΧΑΤΖ.: Καραγκιόζη μου, καλά τα λες…
ΚΑΡ.: Έτσι λοιπόν, όταν φοράω το καπέλο μου το ημίψηλο και βγαίνω να χαιρετίσω τα αγγελούδια μου. Τα παλαμάκια και οι ουρανομήκεις φωνούλες τους με κάνουν να αισθάνομαι Δήμαρχος! Και ας είμαι, άνευ χαρτοφυλακίου που λένε!  Χαιρέτισε λοιπόν, με υπόκλιση τον κ. Δήμαρχο γιατί έχω καιρό, να σε κεράσω φάπα…
ΧΑΤΖ.:  Καραγκιόζη μου, χαίρομαι! Να’σαι πάντα Άξιος! Γειά σου.
Μανώλης Λαουτάρης