Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Η ΠΙΚΡΑΓΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΟΡΑΗ..Η ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑ ΘΥΜΑΤΑΙ: ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 11...


Μετά του Αγίου Ιωάννου, τελειώνουν ουσιαστικά, οι γιορτές.
Η Κυριακούλα, ξεστολίζει το σπίτι της με λύπη. Βλέπετε, η εορταστική ατμόσφαιρα, τα στολίδια και τα φωτάκια, της ανέβαζαν το ηθικό και κάπου είχε ξεχάσει τις φροντίδες και τα προβλήματα, τις περικοπές και τα χαράτσια.
Δίπλωσε στην κούτα του, το ψεύτικο Χριστουγεννιάτικο δένδρο, ψελλίζοντας και του χρόνου, ευχές και προσευχές, ενώ όλα τα στολίδια τοποθετήθηκαν επιμελέστατα στα κουτιά τους. Όλα μαζεύτηκαν και βρήκαν την τακτική θέση τους στην αποθήκη.

Μόνο τα δύο Αλεξανδρινά, τα κατακόκκινα, που της έφεραν δώρο οι συγγενείς, έμειναν να στολίζουν το σαλόνι. Αλλά και τα φωτάκια στο εορταστικό στεφάνι με τα αγγελάκια. Δεν πήγε η καρδιά της να τα ξεστολίσει κι αποφάσισε να τα αφήσει, λιγάκι ακόμα, να θυμίζουν το πνεύμα των εορτών, που ευφραίνει ψυχές.
Μάζεψε επιμελώς, όλα τα γλυκά, που περίσσεψαν. Έκοψε κομματάκια τις βασιλόπιττες και τα φούρνισε γιά λίγη ώρα, εξασφαλίζοντας τα βουτήματα του πρωινού ροφήματός της, η άξια νοικοκυρά, τοποθετώντας τα με τάξη στο τενεκεδένιο κουτί από μπισκότα βουτύρου, που χρόνια πριν της είχαν φέρει δώρο από τη Σκωτία κάποιοι μακρινοί συγγενείς.
Τα υπόλοιπα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες και παστέλια, τα έφτιαξε μικρά δεματάκια και όπως κάθε χρόνο, τα μοιράζει σε αναξιοπαθούντες, κυκλοφορώντας στους δρόμους της αγοράς του Πειραιά. Αν τα κρατήσω, θα μπαγιατέψουν, εάν τα φάμε θα αρρωστήσομε από τα πολλά γλυκά, που μαζεύτηκαν λόγω των ημερών. Γιά την θεία Κυριακούλα, είναι βλασφημία να πετάς φαγητό και τίποτα δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένο. Ακόμα και τα ψίχουλα από το τραπέζι, είναι το γεύμα των πουλιών...
Ετοίμασε και δυό τρεις τσάντες, με λίγο κρέας, ένα κοτόπουλο, τυρί, κονσέρβες και τα μοίρασε στη γειτονιά, σεμνά, διακριτικά, σε οικογένειες, που γνωρίζει ότι έχουν πρόβλημα. Πάντα με το χαμόγελο και τη δικαιολογία στο στόμα..."Να, μαζεύτηκαν τις γιορτές και, τι να τα κάνω, γριά γυναίκα... Έχω και χοληστερίνη...Σε σας θα πιάσουν τόπο!". Να μην προσβάλει, να μην στεναχωρήσει, να μην πικράνει.
Ετούτες τις ημέρες θυμάται τον μεγάλο βομβαρδισμό του Πειραιά, το Γενάρη του 44, όπου χάθηκαν πάνω από 5000 ψυχές, μεταξύ των οποίων και συγγενείς της, δύο πρώτες εξαδέλφες της, μαθήτριες της Οικοκυρικής Σχολής.
Αψυχολόγητος και αναίτιος ουσιαστικά ο βομβαρδισμός του λιμανιού, από τους συμμάχους, άφησε πίσω του συντρίμμια και διαμελισμένα γυναικόπαιδα.
Ακόμα θυμάται η δασκάλα, τη λαϊκή σύνθεση, το ποιηματάκι της εποχής, που συγκλονίζει:
"Ιανουαρίου 11,-
βομβαρδισμός μεγάλος!
μες τον Περαία σκότωσαν-
μικρούς τε και μεγάλους.
Η πρώτη βόμβα έπεσε- μέσα στου Παπουτσάνη...
Αγόρια, κοριτσόπουλα- κομμάτια τάχει κάνει..."
Ο Πειραιάς, ως σταθμός ανεφοδιασμού των δυνάμεων του άξονα, υπέμεινε τεράστιες καταστροφές, που η Αθήνα, ως ανοχύρωτη πόλη, απέφυγε. Επίσης υπήρξε αξιοσημείωτο μεταναστευτικό κύμα προς την πρωτεύουσα, από απελπισμένους Πειραιώτες, που βρήκαν εκεί καταφύγιο και προστασία...
Αυτά θυμάται η Κυριακούλα, τις ημέρες μετά τις γιορτές και μιλά γιά αλληλεγγύη και σεβασμό στο δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο.
Οι ελεημοσύνες, μάλιστα, τονίζει, αποτελούν το ωραιότερο μνημόσυνο προς τους οικείους, που απωλέσαμε.
Έτσι, με την οικολογική της σακκούλα γεμάτη καλοτυλιγμένους μικρούς θησαυρούς, ξεκίνησε προς το λιμάνι, εκεί, όπου συχνάζουν άστεγοι και άλλοι φτωχοί συνάνθρωποι.