Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Τάλεγε ο Χάρυ Κλυν

  Ξένη εντελώς έγινε πια η γη μας. Άλλοι διευθύνουν ουσιαστικά τώρα τη Χώρα μας. Οι Βρυξέλλες και η Τρόικα. Έτσι τα κατάφερε η αφροσύνη μας. Και χαίρονται οι Ξένοι, που, όχι με πόλεμο, αλλά με ειρηνικά αλλά και ύπουλα μέσα, κατάφεραν να πάρουν ό,τι περισσότερο μπορούσαν, από το παρόν και κυρίως από το υποθηκευμένο μέλλον.

       Η άκρα επιπολαιότητά μας, σαν λαού, αλλά και η εκούσια άφρων πολιτική των χαμηλών προδιαγραφών πολιτικών ηγετών μας, τα κατάφεραν «ωραία». Και ο χορός καλά κρατεί. Βασικοί παράγοντες επιβίωσης του Έθνους και των ατόμων που το απαρτίζουν, όπως είναι η Υγεία και η Παιδεία, ραγίζουν και είναι υπό κατάρρευση. Ευτυχώς που υπάρχει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, αλλά και η Αγάπη και ο Αλτρουισμός μεταξύ μας, όπου ο ένας «κρατά» τον άλλον, είτε με πράξεις, είτε με έναν καλό λόγο.
       Οι δανειστές και εταίροι μας, με την υποκρισία τους κάνουν τα εγκωμιαστικά σχόλια επισήμως, αλλά οι εκπρόσωποί τους, (η περιβόητη «τρόικα»), χωρίς προσχήματα και χωρίς λογική, με τη στάση τους, αποβλέπουν στην πλήρη κοινωνική κατάρρευση, για να λεηλατήσουν στη συνέχεια και τυπικά, ό,τι έχει απομείνει.
       Με τις σκέψεις αυτές, διάβαζα (από το αρχείο μου), το προ διετίας δημοσίευμα ιστορικής πρωινής αθηναϊκής εφημερίδας, που αναφερόταν σε μονόλογο του σατυρικού ηθοποιού Χάρυ Κλυν, το … 1983, στην παράσταση «Αλλαγή και Πάσης Ελλάδος», στη μπουάτ «Διαγώνιος». Ήταν κείμενο σχεδόν προφητικό και παραθέτω, σαν επίλογο, κάποιες προτάσεις… «Τι να πεις για τους Έλληνες, κάθονται δύο ολόκληρες ώρες, για να πιουν στιγμιαίο καφέ! Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία… Εδώ και δύο χρόνια από σήμερα (1983), έχουν αρχίσει σιγά – σιγά οι Έλληνες να γίνονται λαός ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και συνδικαλιστών. Σε είκοσι – τριάντα χρόνια από σήμερα, ο σημερινός Πρωθυπουργός μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι’ ένας λαός στα όρια της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης…»

Κώστας Μπουρής