Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

Διαστάσεις της Παιδικής Παραμέλησης

Οι παράγοντες που συνεισφέρουν στην παραμέληση ενός παιδιού είναι πολλοί, σύνθετοι και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Μερικοί πολύ σημαντικοί αφορούν στην ποιότητα της παιδικής ηλικίας των γονέων και τον τύπο της προσωπικότητάς τους. Οι γονείς που έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον στερητικό, αδιάφορο ή εχθρικό αναπτύσσουν ασταθή προσωπικότητα. Δημιουργούν μεγαλώνοντας προβληματικές συντροφικές σχέσεις και ανατρέφουν τα παιδιά τους με ανεπαρκή και κακοποιητικό τρόπο.
Η συναισθηματική επίσης ανωριμότητα των γονέων μπορεί να οδηγήσει στην έλλειψη ενδιαφέροντος και ευαισθησίας τους προς την αναγνώριση των αναγκών, συναισθημάτων του παιδιού, την ανικανότητα συναισθηματικής επένδυσης σε άλλα άτομα και στην εργασία τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ζωής και να έχουν περισσότερες πιθανότητες να κακοποιήσουν τα παιδιά τους. Ειδικά η συναισθηματική σταθερότητα της μητέρας φαίνεται να αποτελεί τον πιο σημαντικό δείκτη πρόβλεψης της παιδικής παραμέλησης, ανεξάρτητα από τις αντικειμενικές δυσκολίες στην οικογένεια.
Οι άμεσα εμφανιζόμενες συνέπειες της παραμέλησης των παιδιών περιλαμβάνουν επίμονη πείνα, χαμηλό βάρος, συνεχή κόπωση και υπνηλία, κακή σωματική εμφάνιση (έλλειψη καθαριότητας, δυσοσμία, παλιά, λερωμένα ή ακατάλληλα ρούχα), συνεχή προβλήματα υγείας που δεν αντιμετωπίζονται (π.χ. ψείρες, χαλασμένα δόντια, δερματικές παθήσεις από λοιμώξεις), αδικαιολόγητες, επαναλαμβανόμενες απουσίες από το σχολείο.
Οι μακροπρόθεσμες συνεπάγονται καθυστέρηση της σωματικής κοινωνικής, ψυχολογικής και νοητικής ανάπτυξης των παιδιών. Οι σχέσεις προσκόλλησης που αναπτύσσουν τα παραμελημένα παιδιά με τους σημαντικούς γι’ αυτά ενήλικες χαρακτηρίζονται από άγχος, ανασφάλεια, σύγχυση, ενώ στο σχολείο δείχνουν πιο παθητικά, αδρανή, αδιάφορα, αποσυρμένα, με μικρότερη ετοιμότητα, ενδιαφέρον και επίδοση από τα μη παραμελημένα παιδιά. Στην εφηβεία τους παρουσιάζουν, σε σημαντικό ποσοστό, παραπτωματική και εναντιωματική συμπεριφορά. Ένα μεγάλο ποσοστό της παιδικής θνησιμότητας οφείλεται σε χρόνια ή συμπτωματική γονεϊκή παραμέληση.
Η πρόληψη είναι πάντα προτιμότερη και σημαντικότερη της παρέμβασης, γι’ αυτό και πρέπει να αποτελεί βασική προτεραιότητα σε πολλούς τομείς της κοινωνικής πολιτικής:
·                        δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες για πληθυσμούς με χαμηλό εισόδημα και ανασφάλιστους
·                        σχολικές ιατρικές υπηρεσίες
·                        υψηλός λόγος αριθμού διδασκόντων προς αριθμό μαθητών, σε υποβαθμισμένες περιοχές, πρόσθετη διδακτική στήριξη και συμπληρωματική διδασκαλία
·                        προγράμματα σωματικής, κοινωνικής και συναισθηματικής υγείας στα σχολεία.
·                        βρεφονηπιακοί σταθμοί με παροχή δωρεάν φροντίδας υψηλής ποιότητας για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος.
·                        υπηρεσίες ψυχικής υγείας ευαισθητοποιημένες στη δράση υπέρ της πρόληψης της παιδικής παραμέλησης, σε περιπτώσεις γονέων με ψυχική ασθένεια ή ουσιοεξάρτηση
Εάν βέβαια χρειαστεί παρεμβατική προσέγγιση, τότε για να είναι αποτελεσματική, πρέπει να επικεντρώνεται στην ενίσχυση των δυνάμεων που κρύβουν μέσα τους οι γονείς και όχι στην καταδίκη τους.
Η ψυχική ανωριμότητα πολλών από τους παραμελητικούς γονείς βασίζεται στην παραμέληση των ίδιων, στην παιδική τους ηλικία, και την άγνοιά τους όσο αφορά στις ανάγκες των παιδιών. Η επιβράβευσή τους συχνά, έστω και για την επίτευξη ενός μικρού στόχου κάλυψης αναγκών των παιδιών, αποτελεί παρακινητικό παράγοντα για τη συνέχιση και ενίσχυση της συγκεκριμένης συμπεριφοράς.
Η απειλή για νομική παρέμβαση και αφαίρεση της επιμέλειας των παιδιών πρέπει να αποτελεί την τελευταία διέξοδο. Αρμόδιες για την αξιολόγηση των αναγκών κάθε περίπτωσης είναι οι κοινωνικές υπηρεσίες (π.χ. Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, τηλ. 197)
Υπάρχουν όμως προστατευτικοί παράγοντες, οι οποίοι προλαμβάνουν ή επιδιορθώνουν μια επιβαρυμένη παραμελητική κατάσταση, όπως η καλή σχέση των γονέων, η οργάνωση της οικογένειας με σαφή όρια για όλους, η υποστήριξη από τη γειτονιά, η διαθεσιμότητα, προς βοήθεια της οικογένειας, συγγενών ή φίλων, η προσφορά προγραμμάτων φροντίδας από την κοινότητα και το σχολείο.

Ειρήνη Νίτη (Δασκάλα στην Ειδική Αγωγή)