Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ: ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Γράφει η Μαρία Ν. Ταστσόγλου
Ο ιστορικός και συγγραφέας Σαράντος Καργάκος στην ιστοσελίδα του αναλύει το θέμα «Η εσωτερική αυτάρκεια ως αντίδοτο της πλεονεξίας και του καταναλωτικού πνεύματος της εποχής μας», στο οποίο καυτηριάζει την απληστία του σημερινού ανθρώπου για τα υλικά αγαθά, τονίζει την ανελευθερία του εξ αιτίας των πλασματικών αναγκών που έχει δημιουργήσει η διαφήμιση και το μάρκετινγκ και επισημαίνει το αίτημα των καιρών για μια ζωή με ποιότητα. Η ζωή με ποιότητα μπορεί να γίνει εφικτή, «αν λυτρώσουμε τον εαυτό μας από τη μανία για ποσότητα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ιστορικός.

Για να αντιληφθεί κανείς την έννοια της εσωτερικής αυτάρκειας, αρκεί να θυμηθεί το αρχαίο ρητό «μέτρον άριστον», που σημαίνει ότι τα πάντα πρέπει να τα κάνουμε με μέτρο, χωρίς υπερβολή, «μηδέν άγαν». Αν βάζουμε χαλινάρι στις επιθυμίες μας, μόνοι μας μπορούμε να λυτρωθούμε από τις πιεστικές ανάγκες των υλικών αγαθών. Αν σκεφτούμε πόσο λίγα πράγματα έχουμε πραγματικά ανάγκη για να ζήσουμε αξιοπρεπώς, τότε θα εκπλαγούμε από την απλότητα της ζωής, την ηρεμία και την ψυχική ευφορία, στην οποία θα βρισκόμαστε. Αρκεί, βέβαια, να μην παρασυρόμαστε από την διαφήμιση που μας θέλει υπέρ-καταναλωτικά όντα, τα οποία καταπίνουν αδηφάγα ό, τι «πλασάρεται» και λένε «θέλω κι άλλο». Βάζοντας το μυαλό μας να σκεφτεί ότι μία πολυεθνική εταιρεία για να επιβιώσει χρειάζεται καταναλωτές εξαρτημένους από το προϊόν της, θα αλλάξουμε στάση απέναντι στην λεγόμενη καταναλωτική κοινωνία και θα προχωρήσουμε προς μια πιο ελεύθερη επιλογή για την ζωή μας, εκείνη της αυτάρκειας για τα υλικά αγαθά. Με άλλα λόγια από την εσωτερική αυτάρκεια περνάμε στην «εξωτερική» αυτάρκεια, δηλαδή στην διαπίστωση ότι έχουμε ανάγκη λίγα πράγματα και μάλιστα ότι πολλά από αυτά μπορούμε να τα φτιάξουμε εμείς. Άλλωστε με πολλή σοφία έλεγαν και οι παππούδες μας ότι φτωχός δεν είναι αυτός που έχει λίγα, αλλά αυτός που επιθυμεί πολλά.
Σημασία έχει να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. Να αντιληφθούμε την έννοια της αυτάρκειας, της ολιγάρκειας. Να ικανοποιούμαστε με όσα έχουμε, να γίνουμε υλικά ανεξάρτητοι, να βλέπουμε ποια και πόσα είναι επαρκή για τις ανάγκες μας και να μην αναλωνόμαστε για τα περισσότερα, που τελικά δεν μας χρησιμεύουν, αλλά αντίθετα μας στερούν την χαρά της ζωής, γιατί την χάνουμε στην κυριολεξία, όταν φεύγει ο χρόνος μας στην υπερβολική δουλειά για να βγάλουμε περισσότερα χρήματα.

Μας έχουν τεχνηέντως επιβάλει την αγορά παντός είδους άχρηστου στην ουσία αντικειμένου και δεν σκεφτόμαστε με ποιον τρόπο θα ελευθερωθούμε από την κυριαρχία τους. Μας έχουν πει ότι έχουμε το δικαίωμα να τα ζήσουμε όλα, να τα γευτούμε όλα κι εμείς ξεχάσαμε εκείνο που έλεγε παλιά ο λαός ότι «απλώνεις τα πόδια σου μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμά στου». Αν τα απλώσεις πιο πέρα από το πάπλωμα, τότε τα πόδια κρυώνουν, δηλαδή μένεις έκθετος στο κρύο, έκθετος σε αυτόν που σε τριγυρίζει για να σε βλάψει, να σε εκμεταλλευτεί. Έκθετος στον δεσπότη, που πλέον σε βλέπει σαν δεσμώτη (αιχμάλωτο, δούλο) και ως τέτοιον σου συμπεριφέρεται. Στο χέρι μας είναι να οδηγηθούμε στην ελευθερία. Και σιγά-σιγά θα συνηθίσουμε να είμαστε ελεύθεροι και τότε σίγουρα θα αποτινάξουμε και τον ζυγό, στον οποίον είμαστε σκυμμένοι και δεμένοι.