Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Υπάρχει Αϊ - Βασίλης;


            Ο Άγιος Βασίλειος γεννήθηκε το 330 μ.Χ. στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, σε μια πλούσια, επιφανή και πολύ πιστή οικογένεια. Υπήρξε, λοιπόν, ως ιστορικό πρόσωπο, όπως ακριβώς και ο καθένας από εμάς. Σπούδασε στην Αθήνα όλες τις τότε γνωστές επιστήμες, ενώ για πέντε χρόνια διετέλεσε επίσκοπος Καισάρειας.
Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στη φροντίδα του ποιμνίου του και ιδιαιτέρως όσων ήταν φτωχοί, άρρωστοι και είχαν ανάγκη. Παράλληλα αγωνίστηκε κατά του αρειανισμού, υπερασπιζόμενος με θάρρος την Ορθοδοξία και την ηθική. 
Έγινε γνωστός από τα αμέτρητα συγγράμματά του αλλά, κυρίως, από τη φιλανθρωπία του. Προσέφερε τη μεγάλη του περιουσία στην υπηρεσία των συνανθρώπων του. Μερίμνησε να χτιστούν νοσοκομεία, φτωχοκομεία, ορφανοτροφεία γηροκομεία, και σχολεία για τα φτωχά παιδιά. Όλα αυτά αποτέλεσαν μια πολιτεία, που ονομάστηκε «Βασιλειάδα». Ο ίδιος κράτησε για τον εαυτό του την αγάπη και τα χαμόγελα χαράς των συνανθρώπων του μαζί με τη μεγάλη του αγάπη για το Χριστό. Έγινε έτσι ένας τόσο καλός και πιστός φίλος Του, που ο Χριστός «άκουγε» πάντα την προσευχή του και τον βοηθούσε σε ό,τι του ζητούσε.
Οι πολλές όμως φροντίδες για το ποίμνιό του, η κούραση και η ταλαιπωρία που υπέβαλλε τον εαυτό του, τον έφεραν γρήγορα κοντά στον αγαπημένο φίλο του, το Χριστό. Κοιμήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ., σε ηλικία μόλις 49 ετών. Η εκκλησία μας τον ανακήρυξε «Άγιο» και τον ονόμασε «Μέγα», όχι μόνο για τη σοφία αλλά και για τη γενναιοδωρία του. Η καθιέρωση της γιορτής του την ημέρα της κοίμησής του, συνοδεύτηκε με τη δημιουργία του θρύλου του Αϊ – Βασίλη των Ελλήνων, ο οποίος απέχει πολύ από τον ασπρομάλλη χοντρούλη και εύθυμο Santa Claus της Βόρειας Ευρώπης. Οι γραπτές μαρτυρίες τον παρουσιάζουν αδύνατο, μελαχρινό, με μαύρα γένια, αφού δεν πρόλαβε να γεράσει, και γελαστό πάντα. Σύμφωνα, μάλιστα, με την παράδοση, αμέσως μετά τα Χριστούγεννα ξεκινούσε πεζός μ’ ένα ραβδί στο χέρι, απ’ όπου με θαυμαστό τρόπο βλάσταιναν ή ζωντάνευαν κλαδιά και πέρδικες – σύμβολα δώρων – και περνούσε από διάφορους τόπους. Δεν έδινε πια στους ανθρώπους δώρα υλικά, γιατί τους τα είχε ήδη όλα δωρίσει, έδινε όμως το πολυτιμότερο όλων: την ιερατική ευλογία του.
            Αυτός ο Αϊ – Βασίλης υπήρξε και υπάρχει και σήμερα, μόνο που δεν είναι μαζί μας στη γη. Αυτό όμως σημαίνει ότι είναι περισσότερο κοντά μας, γιατί μπορεί να ακούει τις προσευχές όλων μας, και ιδιαιτέρως των παιδιών, και να παρακαλεί το «φίλο» του το Χριστό να του επιτρέψει να μας «φέρει» αυτό που του ζητάμε.
            Βασική προϋπόθεση, για να «φέρει» ο Άγιος Βασίλης το «δώρο» μας, αποτελεί η ουσιαστική χρησιμότητά του για την ψυχή μας. Ο «μυστικός κώδικας», για να μας βρει είναι η δύναμη με την οποία βγαίνει από το στόμα και την καρδιά η προσευχή μας σε Αυτόν.

Ειρήνη Νίτη