Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

ΓΗΡΑΣ ή ΓΕΡΑΣ;


Μία από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε σήμερα με την εντελώς αντίθετη σημασία από την πραγματική είναι Γέρος - Γραά.
Η τελευταία φορά που της αποδόθηκε η πραγματική έννοια της σοφίας του σεβασμού, της τιμής ήταν στον χαρακτηρισμό του Κολοκοτρώνη σαν Γέρου του Μωρηά».

Την χρησιμοποιήσαμε πάλι για έναν πολιτικό αλλά η έννοιά της είχε ήδη φθαρεί και διαφθαρεί… Από τότε όλο και πιο απαξιωτικά επίθετα. Ενώ λοιπόν παλαιότερα η θέση του Γέρου ήταν τιμητική, τόσο στην οικογένεια όσο και στην κοινωνία, σήμερα τους απομονώνουμε σε κάποιο Γηροκομείο ή Οίκο Ευγηρίας ή τους «βάζουμε», κάποια αλλοδαπή.
Η οικονομική κρίση ανάγκασε πολλούς βέβαια να ξαναπάρουν τον ηλικιωμένο γονιό κοντά τους και επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού, είναι στο χέρι μας να δούμε και τα θετικά αυτής της κατάστασης. Α ς δούμε μερικά (εκτός από τα οικονομικά).
Σίγουρα η αποκατάσταση της συναισθητικής επαφής των ηλικιωμένων με τα παιδιά κυρίως τα εγγόνια είναι πολύ σημαντική για όλους. Σ’ αυτή την σκληρή εποχή που ζούμε ένας παππούς ή μια γιαγιά μπορούν να μεταγγίσουν πολύ κουράγιο, αντλώντας από τις δικές τους εμπειρίες, στους παραζαλισμένους, παραδαρμένους και παρασκοτισμένους νέους. Για τα εγγόνια είναι μια αστείρευτη δεξαμενή αγάπης, πείρας γνώσεων.
Τα σύγχρονα think tanks δεν είναι τίποτε μπροστά στα παλιά συμβούλια γερόντων τα οποία ακόμη και επί τουρκοκρατίας είχαν την μεγαλύτερη διοικητική και «δικαστική» εξουσία. Στην Μ. Ασία και ειδικά στην Σινασό έφθασαν σε τόσο υψηλό επίπεδο ώστε απετέλεσε η Γερουσία της Σινασού το πρότυπο για την Γερουσία των ΗΠΑ.
Σε όλες τις φυλές σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, το γηραιότερο πρόσωπο ήταν το πιο σεβαστό. Σε αυτό απευθύνονταν για κάθε πρόβλημα. Και εκείνο επιστρατεύοντας την μνήμη του, συνέδεε το παρόν πρόβλημα με ένα ανάλογο του παρελθόντος. Με αυτόν τον τρόπο έβρισκε και τον σωστότερο τρόπο επίλυσής του. Σήμερα δικαστήρια των ΗΠΑ εφαρμόζουν αυτό το σύστημα όπου οι δικαστές εκδικάζουν τις υποθέσεις ανάλογα με το πώς έχει εκδικαστεί παρόμοια υπόθεση στο παρελθόν.
Για την εποχή μας που όλη την μνήμη που διαθέτουμε ως άτομα ή ως κοινωνία την φορτώνουμε στους υπολογιστές, τα λογισμικά των υπολογιστών υποκαθιστούν την δική μας μνήμη, η οποία όλο και ατονεί αφού δεν την χρησιμοποιούμε αρκετά και έτσι αρχίζει σιγά σιγά η άνοια και το αλτσχάϊμερ. Και το γήρας δεν συνδέεται πλέον με το γέρας δηλαδή, την τιμή που απολαμβάνει ένας άνθρωπος μεστός και ολοκληρωμένος αλλά με το ξεκούτιασμα.
Αντίθετα, το υλικό μας σώμα το φροντίζουμε και το διατηρούμε ώστε να επιζεί πολύ περισσότερο του λογισμικού με τις γνωστές δυσάρεστες συνέπειες.
Γιατί όπως λέει και ο ποιητής Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Η μέση ηλικία ή σκοτώνει ή δίνει φωνή Ο ΚΑΒΟ ΦΩΝΙΑΣ το δαχτυλίδι της μύτης η ηλικία. Σ’ αυτόν τον κάβο μπορείς να ξαναγεννηθείς αν δεν βουλιάξεις…
Πενήντα χρόνια θέλει ο άνθρωπος να γεννηθεί πνευματικά.
Έτσι στο λυκόφως της ζωής, δεν μας περιμένει ο θάνατος αλλά μια καινούργια γέννηση. Γι’ αυτήν πρέπει να προετοιμαζόμαστε.
Βαρβάρα Τσιάλτα