Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Η ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΙΑ Ν. ΤΑΣΤΣΟΓΛΟΥ
Φέτος η Γέννηση του Χριστού (τι ειρωνεία!) φαίνεται να μη μας πλημμυρίζει χαρά, γιατί δεν θα πάρουμε ένα μηνιάτικο δώρο και οι περισσότεροι από μας δεν θα ξεχυθούμε στα μαγαζιά να αγοράσουμε δώρα για τους αγαπημένους μας, δεν θα δεχτούμε κι εμείς δώρα από τους άλλους, δεν θα ανταλλάξουμε πολυέξοδες επισκέψεις όπως πρώτα, δεν θα ξεφαντώσουμε στις ταβέρνες και στα κέντρα διασκέδασης, δεν θα στολίσουμε το σπίτι με πλούσιο χριστουγεννιάτικο διάκοσμο όπως παλιά, δεν θα κάνουμε βόλτες ξένοιαστοι στους φωτισμένους δρόμους, δεν θα ταξιδέψουμε και σε μια άλλη πρωτεύουσα της Ευρώπης, αφού η οικονομική κρίση πλήττει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μας, με ολέθρια αποτελέσματα.

Είμαστε οι περισσότεροι, λοιπόν, χωρίς χαρά, παρ’ ότι τα Χριστούγεννα είναι Άγια Μέρα για τη Χριστιανοσύνη. Είμαστε χωρίς χαρά, επειδή αντικρίζουμε γύρω μας την πείνα, μας πνίγουν τα χρέη και δεν ανταποκρινόμαστε πια στις υλικές απαιτήσεις της ζωής. Το ότι ο Χριστός γεννήθηκε για να φέρει την Αγάπη στις καρδιές των ανθρώπων, για να διδάξει την ισότητα, την αλληλεγγύη και τη δικαιοσύνη, για να προσφέρει την ελευθερία, την ειρήνη και την ομόνοια, για να οδηγήσει την ανθρωπότητα στον δρόμο του καλού λογισμού, της ανεκτικότητας, της καταλαγής και της μεγαλοψυχίας, για να θυσιαστεί για τη σωτηρία του κόσμου δίνοντας παράδειγμα αυτοθυσίας και ανείπωτης αγάπης, αυτό έχει πια ξεχαστεί.
Οι άνθρωποι ξεχασμένοι μέσα στον εαυτό μας και την απελπισία μας, δεν έχουμε πια το χρόνο να θυμηθούμε γιατί γεννήθηκε ο Χριστός, δεν αδειάζουμε να σκεφτούμε το νόημα που έχει για την ανθρωπότητα η Γέννηση. Κάθε χρόνο η Άγια Νύχτα έρχεται να μας θυμίσει ότι είμαστε πλάσματα της φύσης, δημιουργήματα του ίδιου Θεού που έφτιαξε τα ζώα και τα φυτά, τη θάλασσα, τη γη και το στερέωμα και καταγόμαστε όλοι από τον ίδιο Πατέρα κι είμαστε όλοι αδελφοί. Οι άνθρωποι απ’ άκρη σ’ άκρη, σ’ όποια φυλή κι αν ανήκουμε, όποια γλώσσα κι αν μιλάμε, έχουμε τις ίδιες ανάγκες – βιολογικές και κοινωνικές – με τον ίδιο τρόπο γεννιόμαστε κι όλοι στο χώμα επιστρέφουμε κι όλοι έχουμε ανάγκη να λατρεύουμε έναν Θεό. Έχουμε όλοι μας ανάγκη τον συνάνθρωπό μας, όλοι κάποτε χρειαζόμαστε βοήθεια, συμπαράσταση και μια καλή κουβέντα, όλοι υποφέρουμε από τον πόνο, από την απώλεια και τη συμφορά. Τότε και μόνον τότε σκεπτόμαστε τον διπλανό μας, όταν τον χρειαζόμαστε εμείς. Ποτέ δεν λογαριάζουμε μήπως μας χρειάζεται εκείνος…
Κι αν είναι τα Χριστούγεννα η κατεξοχήν ημέρα που θα μας κάνει να θυμηθούμε τους συνανθρώπους μας, ας έχουμε Χριστούγεννα κάθε μέρα για να μην ξεχνάμε τον νόημά της και να έχουμε κατά νου την ανάγκη του διπλανού μας. Ας έχουμε κατά νου τα στολίδια της ψυχής, που είναι η ταπείνωση και η μακροθυμία, η μεγαλοψυχία και η ανεξικακία, η συγχώρηση και η ειλικρίνεια, η συγγνώμη και ο σεβασμός απέναντι σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Το μήνυμα των Χριστουγέννων ας μη στέκει στις προθήκες του «Μουσείου της Χριστιανοσύνης» τέλεια συντηρημένο και ανέπαφο, αλλά να μεταδίδεται ανάμεσα στους ανθρώπους με τα χείλη, με τα μάτια, με τα χέρια, με την καρδιά.
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία».
Κι αν δεν έχουμε ειρήνη στη Γη, γιατί τόσοι πόλεμοι μαίνονται…
Κι αν δεν έχουμε ευδοκία στους ανθρώπους, γιατί στην έχθρα καταποντίζονται…

Λέμε, όμως, «Δόξα εν υψίστοις Θεώ», γιατί διατηρούμε ακόμα την ελπίδα ότι θα σωθούμε!