Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Η Γιορτή της Κρήτης

 100 χρόνια συμπληρώθηκαν την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013 από την Κυριακή εκείνη που στα Χανιά υπεγράφη η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και ο Σύνδεσμος Γυναικών Κρήτης και Νήσων Αιγαίου την εόρτασε με μια πλούσια εκδήλωση στον Πειραϊκό Σύνδεσμο.
Ο ομιλητής Θεοχάρης Προβατάκης μίλησε για την ιστορία του νησιού και ιδιαίτερα για την καταπίεση και την προσπάθεια εξισλαμισμού του νησιού κατά την Τουρκική κατοχή.

Εν συνεχεία ο Μάνος Μουντάκης γιος του αείμνηστους λυράρη και τραγουδοποιού Κώστα Μουντάκη μαζί με 5μελές συγκρότημα ερμήνευσε με τον γνήσιο μοναδικό κρητικό τρόπο και με φωνή βαθειά και καλοδουλεμένη, κρητικά τραγούδια. Η Χορωδία του ανωτέρω συνδέσμου με την ικανότατη διευθύντριά της κα Ελένη Τσαγκαράκη ερμήνευσε λαϊκά τραγούδια και μαντινάδες. Μεταξύ αυτών τον «Αποχωρισμό», το οποίο έγραψε ο Κώστας Μουντάκης φεύγοντας κυνηγημένος, από το νησί του και μην γνωρίζοντας αν θα επέστρεφε ποτέ. Είναι το πολύ γνωστό μελωδικότατο τραγούδι που λέει «Μεσοπέλαγα αρμενίζω κι έχω πλώρη τον καϋμό, κι έχω την αγάπη πρύμνα κι άλμπουρο τον χωρισμό». Οι στίχοι περιγράφουν την ψυχολογική κατάσταση του δημιουργού του όταν το έγραφε αλά νομίζω ότι με θαυμαστό τρόπο συμπίπτει και με την ιστορία του νησιού που και αυτό αρμενίζει μεσοπέλαγα (όντως η Κρήτη κινείται, όπως και όλα τα τμήματά της είτε μικρά, είτε μεγάλα αλλά με μεγαλύτερη ταχύτητα από τα άλλα! Και αυτό ίσως εξηγεί πράγματα σε σχέση με τον πολιτισμό τον χαρακτήρα των ανθρώπων, της μουσικής, του χορού κλπ).
Το χορευτικό τμήμα του Συνδέσμου με ωραιότατες κρητικές ενδυμασίες χόρεψε πολλούς από τους αμέτρητους Κρητικούς χορούς.
Ότι να πει κανείς για την Κρήτη είναι λίγο μπροστά στο μέγεθος του πανάρχαιου πολιτισμού της, την λεβεντιά και τον ηρωϊσμό της, όταν αναχαίτισε μόνη αυτή την τεράστια ναζιστική μηχανή, καθορίζοντας αποφασιστικά την εξέλιξη του πολέμου υπέρ των συμμάχων.
Συγχαρητήρια σε όλους τους, διοργανωτές της εκδήλωσης και τους εκτελεστές του πλούσιου, τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικά προγράμματος, που μας θύμισαν αυτό το τόσο σημαντικό γεγονός της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα. Μία ένωση που πάντα υπήρχε και θα υπάρχει αλλά, που όμως για να γίνει αποδεκτή χρειάστηκε πολλοί Κρητικοί να χύσουν το αίμα τους.
Όμως απορώ με τους σημερινούς πολιτικούς που ενώ εμφανίζονται και μας λένε πόσο τιμούν το γεγονός το οποίο εορτάζεται, μετά από 5-10 λεπτά αρχίζουν να αποχωρούν ένας ένας (ιεραρχικά πάντα) Είναι πολυάσχολοι δεν αμφιβάλλω! Το κοινό συμφέρον δεν τους αφήνει ούτε, το Κυριακάτικο απόγευμα ελεύθερο. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, όμως η απόδοση τιμής είναι ελλιπής αν περιορίζεται μόνο σε έναν ολιγόλεπτο τυπικό «λόγο». Η βιαστική αποχώρηση είναι προσβλητική περισσότερο για τους ίδιους, γιατί εμάς είναι το λιγότερο που μας νοιάζει, αφού εμείς ξέρουμε γιατί πήγαμε.
Βαρβάρα Τσιάλτα