Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

«Ρητορική Επικοινωνία και Πειθώ – Ομάδα Έρευνας»..ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Το Πανεπιστήμιο Πειραιά την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου διοργάνωσε ημερίδα με θέμα: «Ρητορική Επικοινωνία και Πειθώ – Ομάδα Έρευνας» Πιο αναλυτικά παρουσιάσθηκαν εικόνες κρατών, στρατηγικές, απολογίας και Ρητορικής του Φόβου: Πρακτικές εφαρμογές της Ρητορικής Επικοινωνίας στο Σύγχρονο Διεθνές Περιβάλλον από τη Σχολή Οικονομικών Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, κέντρο Διεθνών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων.

Άκρως ενδιαφέροντα θέματα που άπτονται άμεσα της καθημερινής μας επικοινωνίας μέσω των ΜΜΕ με τα πολιτικά γεγονότα της χώρας μας της Ευρώπης αλλά και όλου του κόσμου. Την ομιλία ξεκίνησε ο κ. Παναγιώτης Ήφαιστος πρόεδρος του ανωτέρω Τμήματος, ο οποίος έκανε παραβολή της επιστήμης της Διεθνολογίας με την Ιατρική. Είπε για παράδειγμα ότι το πρώτο πράγμα που κάνουν στην Ιατρική σχολή του Manchester είναι να βάλουν τους υποψήφιους φοιτητές της Ιατρικής στην αίθουσα Ανατομίας όπου υπάρχουν κομμένα κεφάλια, χυμένα έντερα και άλλα αιματοβαμμένα ανθρώπινα μέλη. Όσοι φοιτητές λιποθυμήσουν ή κάνουν εμετό απλώς δεν γίνονται δεκτοί. Το ίδιο συμβαίνει και στην παγκόσμια Πολιτική σκηνή. Ψευδαισθήσεις και ανεδαφικές ευαισθησίες είναι απολύτως απαγορευτικές διότι απλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, από την ιδανική εικόνα που όλοι λίγο πολύ έχουμε στο μυαλό μας. Ένα κράτος που ελπίζει μόνο στο Δίκαιο χωρίς να βασίζεται στην δύναμή του είναι, χαμένο. Εδώ αναφέρθηκε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τον Θουκυδίδη που αναφέρεται στον διάλογο Αθηναίων και Μηλίων πριν από την γνωστή συντριπτική ήττα και καταστροφή του Νησιού από τους Αθηναίους. Ο Θουκυδίδης αναφέρει ξεκάθαρα ότι οι ελπίδες ενός αδύναμου κράτους – εν προκειμένω της Μήλου – μπροστά σε ένα ισχυρότατο της Αθήνας, είναι εντελώς μάταιες και περιττές. Σκληρό μεν αλλά απολύτως ρεαλιστικό. Ο Διεθνολόγος που παραβλέπει αυτή την αρχή είναι σαν τον φοιτητή της Ιατρικής που δεν μπορεί να αντικρίσει αίμα.
Κατόπιν ο ομιλητής είπε ότι εδαφική κυριαρχία παραχωρείται μόνο μετά από ήττα σε πολεμική σύρραξη. Μόνο τότε. Εν καιρώ ειρήνης κάθε τέτοια παραχωρήσει είναι απαράδεκτη. (Εδώ δεν αναφέρθηκε όμως η Χάγη. Μήπως το έχει ξεχάσει;) Όσο για τους πολιτικούς μας εκεί όχι μόνο η διεθνολογία αλλά κάθε άλλη επιστήμη απλά σηκώνει τα χέρια.
Εν συνεχεία έλαβε το λόγο ο κ Πλατιάς Αθανάσιος, καθηγητής στο ανωτέρω τμήμα. Μίλησε για την Σοφιστική και τους Σοφιστές, τους οποίους παρουσίασε ως τους πρώτους που εξερεύνησαν όψεις και πτυχές της Αλήθειας για την οποία οι Φιλόσοφοι πίστευαν ότι είναι μόνο μία και την κρατούσαν για τον εαυτό τους, σαν αριστοκρατικό και ταξικό προνόμιο, ενώ οι σοφιστές την «κατέβασαν» και την διέσπειραν και στα φτωχότερα στρώματα.
Αυτή είναι σίγουρα  μια αρκετά «χονδροειδής θεωρία». Άλλωστε εφ’ όσον μιλάμε για πολιτική θα πρέπει να συνδέσουμε τους σοφιστές με τους Δημαγωγούς (που δεν αναφέρθηκαν) και που όμως εφαρμόζουν την ίδια μέθοδο.
Ο κ. Αθανάσιος Σαμαράς αφού αναφέρθηκε στο διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τον τομέα της Διεθνούς Πολιτικής Επικοινωνίας και στο υψηλότερο απ’ ότι παλαιότερα επίπεδο των φοιτητών, ανέλυσε την στρατηγική επικοινωνία η οποία επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους όπως η δαιμονοποίηση του αντιπάλου (οι κακοί «Βιετκόγκ, οι κακοί Ιρανοί κλπ.), η προπαγάνδα, η οποία αποδεικνύει και την αξία που έχει η κοινή γνώμη. Η δύναμη του πολίτη συνίσταται στη γνώση της Προπαγάνδας. Επίσης, ο φόβος είναι ένα τρομερό εργαλείο στα χέρια των Κυβερνώντων. Κυβερνώμεθα με τον φόβο. Φόβος για χρεωκοποία, φόβος δια τρομοκρατικό χτύπημα, φόβος για έξοδο από την Ευρωζώνη, φόβος ότι δεν θα πάρουμε άλλο δάνειο και πάει λέγοντας. Παρατήρηση δική μου: Γιατί μας φόβισαν για τον υπαρκτό κίνδυνο του Χρηματιστηρίου; Γιατί δεν μας φόβισαν για τις καταστρεπτικές συνέπειες του υπερδανεισμού και της υπερχρέωσης και υπερκατάχρησης πιστωτικών καρτών. Υπάρχουν πάρα πολλά για τα οποία δεν μας ενέπνευσαν οι αναγκαίοι. Φόβο που θα μας προφύλασσε. Μην ξεχνάμε ότι ο «φόβος φυλάει τα έρημα». Ο έλλογος φόβος είναι δικαιολογημένος και επιβεβλημένος γιατί μας κρατάει μακριά από το στόμα του πεινασμένου λύκου. Αντίθετα ο φόβος που μας εμπνέουν μέσω των ΜΜΕ είναι ο φόβος που μας παραλύει και μας πανικοβάλλει. Κάτι που είναι και στόχος στην στρατηγική επικοινωνία εντάσσεται και το Brame attribution. H απόδοση ευθύνης στον προηγούμενο πρωθυπουργό π.χ. ή σε όποιον άλλο σχετικό η άσχετο, ως σαν ο ίδιος ο ομιλών να ήταν απών από το πολιτικό σκηνικό: Επίσης η διεθνής, απολογία για να δικαιολογηθεί η εσωτερική κατάσταση. Στις τελευταίες εκλογές της Κύπρου π.χ. έγινε συχνή αναφορά στην Ελλαδα, σαν αρνητικό παράδειγμα. Η θυματοποίηση επίσης του υποψηφίου και η ηρωοποίησή του που αναλαμβάνει να «σώσει» τη χώρα του που κάποιοι άλλοι την κατέστρεψαν. Θυμάστε την «καμμένη γη»; Μόνο δεν καταλαβαίνουν πως κατορθώνουν το ήδη κατεστραμμένο και καμένο τοπίο να το ξανακαταστρέφουν και να το ξανακαίνε. Αν η ψυχή του ανθρώπου είναι άβυσσος, η ψυχή του πολιτικού είναι τα Τάρταρα.
Η μετάθεση ευθύνης λοιπόν, η Ad Hominem επίθεση δηλαδή η αντίκρουση με προσωπική επίθεση χωρίς καμμία αναφορά στο περιεχόμενο, η μεροληψία, η οποία αποτελεί και το απαραίτητο συστατικό κάθε πιάτου της πολιτικής κουζίνας. Εδώ πρέπει να γίνει αντιδιαστολή της μεροληψίας του πολιτικού, η οποία είναι «δικαιολογημένη» και αναμενόμενη από την μεροληψία του Δημοσιογράφου, η οποία είναι καταδικαστέα χωρίς κανένα ελαφρυντικό. Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή πρέπει να βάλουμε στη θέση τους όλους αυτούς τους «δημοσιογράφους» που μόλις άνοιγαν το στόμα τους καταλάβαινες ποιο κόμμα υπηρετούσαν. Κάποιοι από αυτούς πήραν και στον λαιμό τους την ΕΡΤ. Διότι όταν προδίδεις το λειτούργημα το οποίο έχεις επιλέξει να υπηρετήσεις και η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα, η προδοσία θα στραφεί εναντίον σου καθ’ ότι ενώ την προδοσία πολλοί ηγάπησαν, τον προδότη ουδείς!
Μία επίσης πολύ συνηθισμένη μέθοδος στρατηγικής επικοινωνίας είναι ο εμβολιασμός. Ο πολιτικός που γνωρίζει ότι θα βγουν στα φόρα κάποιες από τις ατασθαλίες που «προετοιμάζει» και προλειαίνει το έδαφος, ώστε να απαλύνει τις εντυπώσεις εις βάρος του. Λέει π.χ. «τις επόμενες μέρες θα ακουστούν πράγματα εις βάρος μου που είναι κακοήθειες (!!) των αντιπάλων μου. Η σιωπή επίσης είναι μέθοδος στρατηγικής επικοινωνίας. Το τι κρύψει, επαφίεται σε μας να το ερμηνεύσουμε, όπως και όλα τα ανωτέρω. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να τα γνωρίζουμε ώστε να μπορούμε να τα αποκωδικοποιούμε. Η καλύτερη άμυνα στην περίπτωση των ΜΜΕ είναι η γνώση η ενεργητική και όχι παθητική πρόσληψη των ειδήσεων και πληροφοριών και η συνειδητοποίηση.
Μία πολύ ωραία εργασία επίσης παρουσιάστηκε σχετικά με την αντιγραφή των μαθητών, όπου χωρίς πρόθεση της ερευνήτριας αποκαλύφθηκε το αίσθημα ενοχής των δασκάλων και καθηγητών, και δεν φταίνε τα παιδιά που αντιγράφουν αλλά η ανεπάρκεια των δασκάλων τους να τους πείσουν ότι βλάπτει. Αναφέρθηκε η επιείκεια την οποία επικαλούνται πολλοί ως αρνητική πράξη, ο ρόλος του σχολείου στην ηθικοποίηση των μαθητών και όχι μόνο για την παροχή γνώσεων και τεχνογνωσίας.
Η ημερίδα ήταν πλουσιώτατη και πολύ διαφωτιστική. Μια αξιέπαινη και ενθαρρυντική πρωτοβουλία που ανοίγει τους ορίζοντες για όλους. Τους συγχαίρουμε, τους ευχαριστούμε και καλή συνέχεια.

Βαρβάρα Τσιάλτα