Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Ελεύθερη Άποψη...Ο ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΓΙΟΥΣΟΥΦ ΕΦΕΝΤΗ


Μιά φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας χαρτοπαίκτης. Ο κύριος - ας τον πούμε -Γιουσούφ Εφέντη.
Ο Γιουσούφης, είχε πατρική περιουσία, σπίτια, εργοστάσια, κότερα, μετοχές, τέλος και οικογένεια.
Η γυναίκα, του Γιουσούφ εφέντη, ήταν όμορφη, σεμνή και λογική. Τα παιδιά του, γιοί και θυγατέρες, προικισμένα με αρετές και χαρίσματα.
Η ζωή του Γιουσούφ Εφέντη, έμοιαζε με παραμύθι και πολύς κόσμος τον φθονούσε , όπως γίνεται πάντα, πίσω από τα φιδίσια χαμόγελα, των δήθεν φίλων.


Φίλων, που γνωρίζουν ότι, οι μάχες, και αυτή βεβαίως, του ασήμου ανθρώπινου βίου, δεν κρίνονται πάντοτε από την ισχύ, την ευμάρεια ή την ανδρεία των πολεμιστών.
Η Πόλη έπεσε από την Κερκόπορτα, ο Λεωνίδας από τις υπηρεσίες...του  Εφιάλτη, το Σούλι είχε τον Πήλιο Γούση και η οικογένεια του Γιουσούφ Εφέντη, από τα πάθη του αρχηγού της.
Τα πάθη βεβαίως, πληρώνονται, ιδιαίτερα εάν είναι παράνομα και ολετήρια.
Ο Γιουσούφ εφέντη, αγαπούσε το χρήμα και παρά το γεγονός, ότι διέθετε μεγάλη οικονομική επιφάνεια, από την πατρική περιουσία, ο μόνος διαθέσιμος τρόπος κατά την άποψή του, να αποκτήσει περισσότερα, ήταν ο τζόγος.
Ο Γιουσούφης, υπηρετούσε με αρρωστημένη αφοσίωση, όλα τα πάθη της νυκτός, που αποστρέφονται το ηλιακό φως.
Σύντομα, απόκτησε φαύλες παρέες, που έβαλαν στο μάτι την περιουσία του και τον παρέσυραν ακόμα περισσότερο.
Στην αρχή, έχασε τα χρήματα, κατόπιν ρυστοποίησε μετοχές, πούλησε οικόπεδα, σπίτια και τέλος, το εργοστάσιο.
Οι ύπουλοι φίλοι, που φαινομενικά, έσβηναν την ακόρεστη δίψα για πλούτη και πάθη, τον έπεισαν ότι, με απάτες κάθε λογής, με διακύβευμα, ακόμα και την οικογένειά του, μπορούσε να ισοσταθμίσει τις απώλειες.
Ο χαρτοπαίκτης, είχε πλέον χάσει τον έλεγχο, όπως γίνεται με όλους εκείνους τους αφελείς, που θεωρούν ότι η απάτη είναι ασφαλής. Εννοώ, η απάτη, κυρίως έναντι της οικογενείας του, που ουδεμία σχέση είχε ή γνώριζε, εάν εξαιρέσεις, τις ολονύκτιες απουσίες από την στέγη της, με τις δραστηριότητες του Γιουσούφ Εφέντη.
Ώσπου ήρθε το τέλος. Ο Γιουσούφ Εφέντη, έπαιξε την κατοικία του και την έχασε, φυσικά.
-"Θα συνεχίσεις το παιχνίδι, Γιουσούφ εφέντη μ΄....;;;"
Ρώτησαν οι πονηροί, στο τραπέζι με τα χαρτιά.
Ο Γιουσούφης, έγνεψε καταφατικά και ξεκούμπωσε το κιτρινισμένο πουκάμισο με τα λιγδιασμένα χέρια του. Τα νύχια του, είχαν μαυρίσει, από το μελάνι της τράπουλας...
"Και τι θα παίξεις; Μην ξεχνάς, ότι τον τελευταίο χρόνο, παίζεις με δανεικά.... Τι σου έμεινε πλέον;"
Ο ανθρωπάκος με τα πάθη, δεν δίστασε να απαντήσει, ότι θα έχανε τη γυναίκα και τα παιδιά του....
Και ξανάπαιξε. Και έχασε πάλι.
Κι είδε να σέρνουν τη γυναίκα του στα πορνεία μαζί με τα παιδιά του στα σκλαβοπάζαρα...
Και δεν συναισθάνθηκε. Και δεν μετανόησε. Με ένα άδειο χαμόγελο, συνέχισε να ονειρεύεται, ότι επάνω στην πράσινη τσόχα, η τύχη του χαμογελούσε.
Με θράσος απύθμενο και αναλγησία, συνέχισε το παιχνίδι έως ότου, μη έχοντας τίποτα άλλο να παραδώσει στους δανειστές του, εξέδιδε τον ίδιο του τον εαυτό....
Αυτή είναι η μοίρα των Γιουσούφ εφέντηδων. Αυτή, είναι και η μοίρα, εκείνων, που δανείζονται παίζοντας παιχνίδια σε βάρος αθώων. Αυτή είναι και η μοίρα των γυναικών, που ανέχονται. Και των παιδιών, που δεν δραπετεύουν και εμπιστεύονται τυφλά.
Αυτ΄ είναι η κατάληξη, εκείνων, που ως πρόβατα επί σφαγή, δεν αντιδρούν σε κάθε είδους Γιουσούφηδες, που χρεώνουν το δικό τους λογαριασμό των παθών, σε αλλουνού σβέρκο.
Χαρτοπαίχτες και χαρτοκλέφτες, πάθη, έργα και ημέρες, οδήγησαν την οικογένεια του Γιουσούφ εφέντη, στα σίδερα και τον ίδιο, στα πεζοδρόμια της λεωφόρου της πτώσης.
Το διαζύγιο, θα ήταν προτιμότερο, αλλά η σύζυγος, φοβούμενη την χειραφετημένη σκάφη της πτωχής πλην τιμίας εργασίας , γεύτηκε την ατίμωση και τον εξευτελισμό.
Τα δε τέκνα, έμαθαν με πολύ σκληρό τρόπο, ότι άγνοια νόμου, δεν επιτρέπεται κι ότι οι χαρτοκλέφτες, όσο κι αν είναι αίμα μας, δεν συγχωρούνται. Είναι θάνατός σου- η ζωή μου. Αυτός είναι ο τζόγος, αυτός και ο χρυσούς κανών του βίου, όταν σου τύχει να συναναστρέφεσαι τζογαδόρους.
Αυτό ρήμαξε και την Ελλάδα. Ιερά και όσια, ενέχυρα .Χάρτινα όνειρα και χάρτινες απάτες.
Μόνο, που τα παιδιά μας, θα κληθούν πληρώσουν το χάρτινο χρέος.
Και εαν επιθυμούμε να αντιδράσομε, πρέπει να μην φοβηθούμε τη δουλειά, προκειμένου να αποφύγουμε τη δουλεία. Η αρετή της σκάφης, είναι εκ πρώτης όψεως αποκρουστική, αλλά ίσως είναι προτιμότερη από την πορνεία της ψυχής και το ξεπούλημα των παιδιών σου.
Εσωστρεφής οικονομία, ισοζύγιο εισαγωγών - εξαγωγών και επανεκκίνηση της οικονομίας με ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΜΙΚΡΟ- ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ, οι οποίοι επί του παρόντος διώκονται ανηλεώς, εύκολο να συμπεράνετε από ποιούς και γιατί.
Χίλιες φορές η σκάφη, από βίους και πολιτεία, δίπλα σε Γιουσούφ Εφέντηδες και λοιπά επικίνδυνα άτομα.
(Την ιστορία αυτή, λίγο αλλαγμένη βέβαια, μου μάθαινε στα μικρά μου, η μητέρα μου, προκειμένου, να επισημάνει τους κινδύνους των κολαστήριων παθών, του τζόγου και των χρεών...  ΕΥΓΕ- Ελένη Σπανοπούλου, άξιο DNA των Χρυσοβέργηδων της Πόλης ...)

Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός – Πολιτευτής Πειραιά