Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

«ΠΑΡΑ ΠΡΟΣΤΑΤΑΣ ΝΑ ΧΩΜΕΝ»

Γράφει η Μαρία Ν. Ταστσόγλου

Της θαλάσσης καλύτερα φουσκωμένα τα κύματα
να πνίξουν την πατρίδα μου ωσάν απελπισμένην έρημον βάρκαν.

Στην στεριάν, στα νησία καλύτερα μίαν φλόγα
να ιδώ παντού χυμένην, τρώγουσαν πόλεις, δάση, λαούς και ελπίδας.

Καλύτερα, καλύτερα διασκορπισμένοι οι Έλληνες
να τρέχωσι τον κόσμον με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες
ΠΑΡΑ ΠΡΟΣΤΑΤΑΣ ΝΑΧΩΜΕΝ.
«Αι ευχαί»
Ανδρέας Κάλβος (1792-1867)


Πάντα επίκαιρο το ποίημα του Ανδρέα Κάλβου για την ελληνική πραγματικότητα. Έχει τίτλο «Αι ευχαί» και είναι η 6η ωδή από το σύνολο ποιημάτων «Τα λυρικά», που γράφτηκαν το 1826 και αποτελούν μέρος της συλλογής του «Ωδαί».
Ο Κάλβος έζησε την εποχή που οι Άγγλοι ως κεφαλαιοκράτες και αποικιοκράτες «πρόσφεραν προστασία» στην Επτάνησο και το νεοσύστατο ελληνικό κράτος με αντάλλαγμα την ελευθερία των πολιτών και την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας.
Από τότε στα χρόνια που πέρασαν δεν άλλαξαν και πολλά για την Ελλάδα. Πάντα «είχαμε ανάγκη» από «προστάτας», πάντα δίναμε βαριά ανταλλάγματα για την «προστασία» αυτή. Οι «προστάτες» μας, οι Μεγάλες Δυνάμεις, φρόντισαν να μας «διευκολύνουν» με τα δάνεια του 1824, του 1825 και του 1832, για να ορθοποδήσουμε ως κράτος. Με αυτά τα δάνεια, όμως, η χώρα υποθήκευε την ανεξαρτησία της, για την οποίαν έγιναν τόσοι αγώνες στη διάρκεια της Επανάστασης. Μάλιστα με το δάνειο του 1832 επιβλήθηκε έλεγχος των οικονομικών της χώρας και επιβολή εξοντωτικής λιτότητας στον λαό.
Κάτι αντίστοιχο, δηλαδή, με αυτό που γίνεται και τώρα. Μόνο που τώρα οι όροι είναι πολύ σκληρότεροι. Κι αν το δάνειο του 1834 οδήγησε στην εξέγερση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, σήμερα τα «μνημονιακά» δάνεια αποδεκατίζουν υλικά και ψυχικά τον ελληνικό λαό και δεν φαίνεται να οδηγούν σε μια παλλαϊκή εξέγερση για την επανάκτηση των δικαίων μας και των ελευθεριών μας.
Έτσι «λειτουργούν» οι προστάτες. Παντός είδους προστάτες. Καταληστεύουν, πίνουν αίμα, εκμεταλλεύονται κάθε περιουσιακό στοιχείο του προστατευομένου και μετατρέπουν σε δούλο τον ίδιο τον προστατευόμενο.
Το δάνειο του 1823, εξ 800.000 λιρών, συνομολογήθηκε «με παρακαταθήκη όλων των εθνικών κτημάτων των τελωνειακών δασμών, των αλυκών και των αλιεύσεων». Επειδή, όμως, «φαγώθηκε» από τους κερδοσκόπους κι έφθασαν στην Ελλάδα μόλις 300.000 λίρες, χρειάστηκε να συνομολογηθεί το δεύτερο δάνειο, εκείνο του 1825, για ποσόν 2.000.000 λιρών, από τις οποίες έφθασαν στην Ελλάδα μόνον οι 816.000. Και τα χρήματα αυτά κατασπαταλήθηκαν και τότε ήταν που υπεγράφη από τους επαναστατημένους για την ελευθερία Έλληνες το αίτημα αγγλικής προστασίας και τότε ήταν που ο Ανδρέας Κάλβος έγραψε το ποίημά του, στο οποίο βροντοφωνάζει «Παρά προστάτας να ’χωμεν».

Και τώρα, πάλι σε καθεστώς «προστασίας» βρισκόμαστε. Έχουμε υποθηκεύσει το μέλλον των παιδιών που θα γεννηθούν και μόνον γογγύζουμε ο ένας με τον άλλον για τους μισθούς και τις συντάξεις, επειδή αυτό είναι το χειροπιαστό και αυτό μας καίει προσωπικά, ατομικά. Το ξεπούλημα της χώρας ολόκληρης φαίνεται πως δεν το αντιλαμβανόμαστε… Δυστυχώς, ως λαός δεν βλέπαμε ποτέ πέρα από τη μύτη μας. Δεν διαβάσαμε ποτέ την Ιστορία μας και γι’ αυτό επαναλαμβάνουμε διαρκώς τα ίδια λάθη.