Το fonipeiraioton.blogspot.gr μεταφέρθηκε στη νέα μας σελίδα www.fonipeiraioton.gr

Θα μεταφερθείτε αυτόματα στη νέα διεύθυνση. Αν αυτό δε συμβεί πατήστε το σύνδεσμο
http://www.fonipeiraioton.gr

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ
WWW.FONIPEIRAIOTON.GR για άμεση ενημέρωση

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Στον Πανορμίτη του Μαραθώνα

- Πανορμίτης, πανορμίτης… κάθε νησί, έχει κι έναν πανορμίτη… - Όχι, μου λέει ήρεμα, μειλίχια ο Γιάννης. Πανορμίτη λένε τον Αρχάγγελο, τον Ταξιάρχη Μιχαήλ, οι ντόπιοι στη Σύμη. Να δεις, μου λέει, ότι αυτοί που έχουν το μαγαζί θάναι Συμιακοί! Έχουμε φύγει απ΄ την σκοτούρα της Αθήνας, αμέσως μετά τη δουλειά, Παρασκευή απόγευμα, και μετά από ένα ωραίο μπανάκι στη θάλασσα, καθόμασταν στη βεράντα, από ΄να γραφικό ταβερνάκι. Παραλία Μαραθώνα, ή αλλιώς Τύμβου, προς τιμήν των πεσόντων στη θρυλική μάχη, δυό φίλοι ν΄ ατενίζουμε το πέλαγο την ώρα της δύσης, νάχει κι η θάλασσα, ένα κύμα που ΄σκαγε μέχρι τα μέσα του δρόμου, ωραία…
Το ταβερνάκι στα χρώματα του αιγαίου, μπλε – άσπρο, κουκλίτσα, πάνω στην ακρογυαλιά να συντονίζεται στον ήχο του κύματος και να το συναγωνίζεται στα χρώματα και τις αποχρώσεις του ξασπρισμένου γαλάζιου! Όρεξη πολύ και για τσίπουρο, και για κουβέντα. Έρχεται και το κορίτσι να πάρει την παραγγελία και να μας φέρει και το πρώτο μεζεδάκι, κέρασμα του μαγαζιού, εξαιρετικό γαυράκι μαρινάτο, τέλεια! Ναι, μας λέει , οι ιδιοκτήτες κάποια σχέση έχουν με τη Σύμη και τον Πανορμίτη, α, ρε Γιάννη, σ΄όλα μέσα… Και ξεκινήσαμε την κουβεντούλα μας, σιγοπίνοντας, κι ο ήλιος να γέρνει κι αυτός σιγά – σιγά πίσω μας, και το κυματάκι, να σκάει μπροστά μας, κι εμείς να συζητούμε…Όμορφα κι απλά πράγματα, όπως τόπιασε κι ο μέγας Ρίτσος, και, να που μάθαμε να συζητάμε ήρεμα κι απλά! Κι η παρέα μεγάλωσε κι ήρθε κι άλλος φίλος, συμμαθητής απ΄ τα παλιά, και δώστου γαυράκι τηγανητό, και τσίπουρο και κουβέντα! Πολύ ζεστή ατμόσφαιρα, κι ανοίξαμε τις καρδιές μας, εξομολόγηση στο φίλο, κι είπαμε και για την κρίση και για την παληοκατάσταση, κι ανακουφίστηκε η ψυχή μας, μικρή ψυχανάλυση! Κι ήρθε κι η κα Αναστασία που ΄χει το ταβερνάκι, και λέγοντας , από πού είστε παιδιά, νάσου και γνωστοί, καθότι η Αναστασία πειραιώτισσα, ντόμπρα κι ειλικρινής και νόστιμη, σαν τους μεζέδες της! Κι άρχισαν τα κεράσματα κι οι αναμνήσεις, κι ήρθαν κι άλλοι και μεγάλωσε κι άλλο η παρέα, όλο το μαγαζί μια παρέα! Ο Πειραιάς μεγαλώνει τα καλλίτερα παιδιά, καθαρό βλέμμα, υπομονετικό και καλοπροαίρετο, καλός φίλος ο Γιαννάκης, ηρεμία στην τρικυμία, βράχος στήριξης, μεσοπέλαγα, και πέρασε η ώρα κι άρχισαν νάρχονται οι πελάτες για βραδινό, κι εμείς ακόμη με τα μαγιώ, άντε Γιάννη, πάμε…αλλά θα ξανάρθουμε! Θα ξανάρθουμε, γιατί σε όλους τους καιρούς και τις δυσκολίες ο τόπος μας κι οι άνθρωποί του, επέζησαν και μάλιστα καλλίτερα από τους ψευτοευρωπαίους, γιατί ήταν καλοί άνθρωποι, και βάφτιζαν τα ταβερνάκια τους με τ΄ όνομα του θεού τους, κι Αυτός, σαν επακόλουθο, …δεν τους ξέχναγε. Μαραθώνας, Αθήνα, Πειραιάς … δε θα βρείς αλλού, όπως δε θα βρείς ούτε Γιάννη, κι ούτε Αναστασία… Αντώνης Νικολόπουλος